Cuba sept 2014

Dag 1    Havana                                                                               Casa Belen1850

Vlot in Zaventem geraakt. De bus van de parking stond nog mooi te wachten (we waren 20 min te laat door Wouter). Nergens moeten aanschuiven voor douane en controles.

De vlucht was lang, maar we hadden een spiksplinternieuw toestel, getekend door Panamarenko. Niet ontworpen hé, zijn handtekening  stond in het groot op de neus van de Boeing Dreamflyer.

In Varadero vonden we na enig zoeken onze chauffeur ( allee eigenlijk vond hij ons). Zeer vriendelijk, we mochten hem altijd doen stoppen als we wilden uitstappen. We hebben even aan een mirador aan de grootste en hoogste brug van Cuba gaan kijken. Hier en daar gaf hij nog wat uitleg. Na 2 uur rijden waren we in La Habana! We reden door smalle en vervallen straatjes, daar zou onze casa particulares moeten zijn. Zeer autentiek. De verrassing kwam na de voordeur. Heel mooi huis, met zeeer hoge plafonds en antieke koloniale meubels. De ontvangst was in 100% Spaans. Toch moeilijk te volgen als ze zo snel praten.

Na installatie zijn de we omgeving gaan verkennen. Ik wilde met de ferry de rivier oversteken. Daarvoor moesten we eerst wat toeristengeld wisselen in moneta nationale.  Ze keken mij nogal gek aan, achteraf gezien wisselde ik bijna maandloon!(15€)

Aan de overkant was eigenlijk geen goed zicht op de skyline, maar de boottocht was wel leuk en goedkoop( 0,30€ voor ons drie, heen en terug)

Eten vinden is niet gemakkelijk hier, als het duidelijk is (of er een lokker staat) word je waarschijnlijk afgezet als toerist zijnde. We zijn uiteindelijk dan maar in iets uit onze straat gegaan, amper 3m² groot en eerder een binnentuintje achter een gevel. Allebei spaghetti gegeten, Ilse niet gegeten want ze is stom, en dan nog allemaal een dessertje. Dan hopen dat de prijzen in moneta nationale waren.. Al goed wel, we hebben dus voor minder dan 3 euro gegeten (en gedronken).

Dag 2  Havana                                                                                 Casa Belen1850

Het ontbijt was de ene verrassing na de andere. Ze bleven maar eten aanvoeren. We konden niet bestellen, want we verstonden niks. Ons buikje was goed vol.

Daarna een flater, de kamerdeur dichtgetrokken en de sleutel zat er vanbinnen nog op. Met de loper ging dat natuurlijk niet open. De baas heeft voor hulp moeten bellen.

Onze gids stond er stipt op tijd. Een gepensioneerde man, nogal zakelijk met laptoptas vol paperassen. De communicatie was niet 100% goed verlopen maar dat is niet echt het probleem.

Al vlug bleek dat zijn kennis en oriëntatie niet goed is. Maar blijkbaar is hij tot nu toe alleen chauffeur geweest en nooit gegidst. In het vervolg zullen we eerst onze reisgids lezen. Maar hij doet z’n best, probeert veggierestaurant te zoeken enzo. Hij vraagt aan de bewakers de uitleg en vertaalt dat dan voor ons. Hij vraagt ook de weg aan iedereen. En ik denk dat hij het ook belachelijk vind dat je bijna 2€ extra moet betalen om foto’s te nemen. Hij zegt dan om te snel fotograferen en houdt de bewakers aan de praat.

We zijn naar een camera obscura gaan kijken. Die stond boven op een dak en zo hadden we een 360° uitzicht over de stad. We hebben ook een maquette gezien van het oude stadsdeel.

Toen was de gids moe, hij wilde de rest ineens met de auto doen, terwijl dat echt niet meer ver was. In de namiddag waren verschillende dingen die we wouden gaan zien gesloten (voor renovatie).

’s Avonds zijn we nog naar een fort geweest voor een kanonschot. Vroeger werd dat elke avond gedaan om aan te kondigen dat de stadspoorten gingen sluiten. Nu wordt dat nog elke avond gedaan, voor de toeristen. Het was wel een beetje duur voor wat het was maar dan hebben we dat ook weer gezien hé!

Dag 3  Havana                                                                                 Casa Belen1850

Eerst zijn we naar de kathedraal gegaan want die was gisteren dicht. We konden niet op de toren met uitzichtpunt want dat was alleen open van maandag tot vrijdag. Daarna naar musea de la revolucion. Heel veel te zien en Wouter bleef maar rondkijken.

Dan zijn we naar Miramar gereden. De chiquere buurt waar alle rijken en diplomaten wonen. Daar naar Fuster gaan kijken. De muren rond de huizen in de straat waren versierd met mozaïek. Dat was mooi maar toen kwamen we bij het huis van de kunstenaar! Een heel huis versierd met mozaïek. Dan naar het theater Karl Marx maar dat was, voor de verandering, dicht. Hopelijk was de begraafplaats Christoph Colon niet dicht. Daar hebben we korte rondleiding gekregen door een lokale stand-up comedian gids. Echt wel leuk.

Dan even gestopt bij een parkje waar John Lennon op een bankje zit(een standbeeld). Gaan eten in iets wat er chic uitzag maar we betaalden maar 20 CUC (minder dan €15), we moesten wel lang wachten op ons eten. Na het eten naar callejon de hamel, straatje met grafitti. We moesten een cd kopen om bij te dragen om verf te kunnen kopen voor de kinderen. Dan waren we de chauffeur beu en hebben we gezegd dat we in het kamer gingen rusten om van hem vanaf te raken. Hij had trouwens nog een verrassing, Wouter moest de kaart bestuderen, want hij kende de weg niet. Ik floepte er spontaan uit dat we hem huurde omdat we geen kaart wilde lezen. ’t Toch waar zeker!

Dan wouden we naar een oude apotheek en het musea de la pharmacie gaan maar natuurlijk allebei dicht. Dan maar wat rondgelopen. Mama mocht bij iemand binnen in zijn huis gaan kijken. Na een tijd kwamen we per ongeluk in China Town. Daar hebben we pizza gegeten in een ‘chinees restaurant’ in Cuba.

De mensen zijn heel vriendelijk en laten zich vlot fotograferen, of vragen zelf om gefotografeerd te worden. Iedereen vraagt wel where are you from. Wouter wilt nu een T-shirt met de tekst : I’m from Belgium, don’t ask again. Of ene met I’m not hungry als we langs restaurants komen.

Dag 4       Vinales                                                                Villa Haydee Chiroles

We zijn vertrokken uit Havana, richting Pinar del Rio. Langs de autopista met 3 rijstroken per richting  met voetgangers, paard en kar,camionbussen…de verkeersregels zijn hier precies anders dan bij ons. Linker rijstrook gebruiken is veiliger om geen mensen te overrijden.

We stopten ergens om de weg te vragen, aangezien de chauffeur de weg niet wist. Een jongeman kwam aanbieden dat hij de weg zou wijzen naar de Tabaco Plantage. Er stond er één  in ons programma en we vroegen of we naar daar konden gaan(was de beste volgens de reisgids), geen probleem zei hij. Hij is dan meegereden om de weg te tonen, maar natuurlijk naar een andere Plantage..(Wouter heel slecht gezind) Daar kregen we veel uitleg en een rondleiding van een gids die heel goed Engels kon. Op het einde was er uiteraard de mogelijkheid om sigaren te kopen, ze zouden tot de beste ter wereld behoren. We hebben er dan een paar gekocht als souvenir en cadeautjes. De twee andere, Duitsers, hadden echter plannen om grotere aantallen te kopen en vroegen al of het mogelijk was met creditcard of euro’s te betalen. Hoeveel ze er uiteindelijk gekocht hebben weten we niet. Waarschijnlijk ieders 50, het maximum aantal dat per persoon uitgevoerd mag worden zonder enige aangifte.

Daarna zijn we naar een Rum-fabriek gegaan( nog altijd met die kerel -landbouwingenieur,nu gids) Een zeer klein fabriekje waar alles zo goed als met de hand gedaan wordt. De rum is enkel in de fabriek te koop. We hebben 2 flessen gekocht omdat het wel lekkere was, en vooral helemaal niet duur. De rondleiding zelf stelde eigenlijk echt niets voor, maar we hebben dan ook niet betaald (we waren al buiten toen we het besefte).

Die kerel heeft ons dan een restaurant aangewezen ,waar we even sandwiches hebben gegeten (en ijs als dessert) en zijn dan naar het Museo de Ciencias Naturales gegaan. Dit bezoek was vooral voor het speciaal gebouw. Er stonden opgezette dieren en in de binnentuin enkele betonnen dinosaurussen. Hoe langer je rondkeek, hoe meer er te ontdekken viel. Een mevrouw van het museum wilde alles uitleggen in Spaans aan ons, en als ze traag sprak verstonden we nog wel veel.

We moesten dan verder rijden naar Vinales, door de bergen met mooie uitzichten. Eenmaal aangekomen in de casa was het al te laat om nog naar de grotten te gaan. Het is ook hard beginnen regenen, dus veel kunnen we niet doen. We gaan nog wel naar een uitkijkpunt als het zonsondergang is en de vrouw van de casa wist ons te vertellen dat er een processie en feest is op het dorpsplein deze avond. Ze gaat ook een wandeling met plaatselijke gids voor ons regelen voor morgenvroeg.

De gids vergeet echt wel snel, zijn Engels is erg beperkt en soms weet ik echt niet wat de bedoeling is. Langs de andere kant regelt hij soms wel dingen, zoals op het terras van een chique hotel naar de zonsondergang  gaan kijken.

Dag 5   Las Terrazas                                                                                    La Moka

De dame van onze casa is superlief en heeft voor ons een wandeling met gids geregeld. Drie uur wandelen, langs koffieboer, grot en tabakboer. De gids zei wel niet veel, maar toch was het zeer geslaagd. Al de andere toeristen kwamen per paard. Het was commercieel, maar zo primitief dat het best sympathiek was. De grot was klein, we moesten ons door smalle doorgangen wringen.

Daarna zijn we naar de muur van de prehistorie gereden. Dat kostte heel veel en was echt stom : wat dino’s en een maar mensen primitief geschilderd op een rots van 180m hoog.

Soms is onze gids echt tegendraads. Gisteren zei hij nog dat er mooie stranden waren en of we niet wilde zonnen? Vandaag wilden we dat wel doen, en toen zei hij dat dat onmogelijk was want dat was te ver??? Ik vroeg ook om langs de noordelijke baan te rijden, hij beweerde impossible. Na Bosnië weet ik dat je landkaarten niet altijd moet geloven, dus in ging hem niet tegenspreken.

Het was al voorbij etenstijd en we vroegen om in het dorp te gaan eten. Nee, hij bracht ons naar een restaurant op een uitkijkpunt. Het regende verschrikkelijk, we waren ketsnat vanuit de auto naar binnen. Ze hadden geen kaart, we hadden geen idee van prijzen, we kregen een driegangenmenu. Het was lekker, vreesde voor de rekening…maar het was goedkoop!

Daarna een heel stuk rijden naar onze volgende bestemming. Via de autopista. De chauffeur wist de weg niet(en wij lezen dus geen kaart),dus stopt hij op het linkse rijvak, 4 pinkers aan en vraagt de weg aan iemand die op de middenberm staat.

We slapen in een viersterrenhotel maar het is verouderd. We hebben lampen uit de badkamer moeten halen om de grote lamp in de kamer te vijzen want daar zaten geen lampen in. Er is een zwembad aan het hotel maar nu is het te slecht weer om te zwemmen. Het heeft heel de namiddag geregend.

We hebben hier gegeten in een eco-restaurant in het dorp. Ilse soep met fruit. En de rietjes waren holle bamboe stokjes. Je kon van alles de grote van porties kiezen.

Dag 6   Las Terrazas                                                                                    La Moka

Vanmorgen zijn we te voet met gids vertrokken vanuit hotel voor een junglewandeling. Er waren nog 2 Britten en 2 Hollanders met een baby in ons groepje. De gids kon al direct buiten het hotel veel over de plantensoorten vertellen en laten zien. De tour zou 7km zijn en een 3-tal uur duren, we zouden door de jungle gaan en 2 ruïnes van oude Franse koffieplantages zien. Al snel begon het wat te druppelen, maar dat was aangenaam omdat het anders te warm zou zijn. Verder in de jungle begon het dan harder te regenen, maar we konden onderweg schuilen bij een boer waar we toch een pauze zouden houden. Het bleef maar regenen en het zag er niet naar uit dat het zou beteren, en we zijn dan maar vertrokken als het iets minder hard regende. Op het einde van de wandeling zouden we aan de rivier San Juan komen waar we konden zwemmen. Spijtig dat het dan dus regende. Er was blijkbaar een lunch inbegrepen in de prijs, wat dus handig meegenomen was. Na de lunch nam de rest een taxi terug naar het hotel. Maar ik en Ilse vonden dat we toch nog even moesten zwemmen in de mooie rivier, aangezien we helemaal naar daar gestapt waren. Uiteindelijk was het ondanks de regen niet koud. De rivier was ook helemaal niet koud, het was heel aangenaam. De zon begon zelfs te schijnen en mama is er dan ook maar ingegaan. We zijn dan nog wel even gebleven. Onze chauffeur is ons dan komen halen.

Daarna zijn we naar een gerestaureerde koffieplantage op de top van een berg met mooi uitzicht gereden. Het is nu een restaurant, het was gesloten maar onze gids heeft geregeld dat we even binnen mochten kijken. Hij kende deze plek zelf niet en was aangenaam verrast en ging het zeker in volgende tours inlassen. De droogterrassen, slavenverblijven…zo konden we een goed beeld krijgen.

Er was in het dorp ook nog een museumpje, maar…gesloten(alweer). Onze gids is dan wat gaan rondvragen en vond een dame die juist haar krulspelden in had, maar ze is zo toch met ons naar het museum gegaan en gaf uitleg en onze gids probeerde te vertalen. Soms versta je de Spaanse tekst beter dan het Engels van onze gids.

We hebben nog even gezwommen in het hotel om toch eens gezwommen te hebben in het enige hotel met zwembad.

’s Avonds moesten we op zoek gaan naar iets om te eten. Het ene restaurant was nog altijd gesloten en het andere was toe wegens problemen met water. Dan maar een cafetaria van het dorp? Daar hadden ze ook niet echt iets meer. Er was nog een boothuis maar daar hadden ze geen vegetarische dingen. Dan maar het restaurant van ons hotel, en dus heel het dorp rondgestapt voor niets.

Dag 7        Cienfuegos                                                Hostal Cienfuegos Centro

Begonnen met een lange rit van Las Terrazas naar de varkensbaai waar we gingen snorkelen. We hadden het nog nooit gedaan dus wisten we niet echt wat we ervan moesten verwachten. We mochten een uur met een gids snorkelen langs de kust. De gids liet ons zien hoe je je zwemvliezen, duikbril met snorkel en zwemvest juist moest aandoen en dan begonnen we er aan. De eerste adem onder water was wel even raar maar daarna ging het gewoon. We zagen al direct enorm veel vissen met mooie kleuren en patronen, precies alsof we in een groot aquarium zaten te zwemmen. Er waren ook veel rotsen met grote koralen in allerlei verschillende vormen. Al goed heeft mama zo’n onderwatercameraatje (we konden er wel een gebruiken van daar, maar dan moesten we weer betalen (en hoe zouden we dan onze foto’s kunnen krijgen zonder internet?)). Het was echt heel mooi allemaal onder water, zijn geld absoluut waard! Er was zelfs nog een deel dat ze the cave noemde, een waterplas 20 meter landinwaarts. Deze was een soort enorm diepe canyon onder water. Het water was echter minder helder, donkerder, en de vissen waren veel schuwer waardoor je eigenlijk niet veel zag. Voor te duiken zal dit wel zeker de moeite geweest zijn.

Middageten zoeken was wat moeilijk omdat er geen elektriciteit was wegens een accident. Uiteindelijk toch wel iets gevonden.

Dan verder gereden naar Cienfuegos. De straten zijn hier genummerd zoals in New York, maar toch vond de chauffeur onze casa niet. We kregen dan 2 uur om te wandelen in de stad en zouden dan met de auto terug komen. We waren al te laat maar kwamen hem onderweg tegen en spraken dan op het einde van de straat af aan restaurant ‘Olympus’. Toen we aan la punta kwamen hadden we nergens het restaurant gezien. We namen dan 2 fietstaxi’s die ons zouden brengen, maar ze wisten eigenlijk ook niet waar het was. Niemand had gehoord van een restaurant ‘Olympus’, ‘Olympia’,… In een tankstation wouden we bellen naar de chauffeur en bij het tonen van de telefoonnummer wisten ze al genoeg. Ze belden voor ons en konden dan uitleggen waar we stonden. Hij zou direct naar daar komen. Met de auto gereden naar een ander restaurant, want ‘Olympus’ bestond wel degelijk niet . Het was ondertussen al heel laat, en het restaurant was eigenlijk een gastronomisch met enkel uitgebreide  menu’s. Onze gids heeft het dan klaar gekregen dat we een soepje en een slaatje konden eten. Soms is hij wel super.

Dag 8   Trinidad                                                                           Hostal Milagrosa

De chauffeur had een mooi plannetje gekregen met de weg en referentiepunten hoe we moesten rijden. Volgens mij was dat redelijk duidelijk, maar toch stopte hij telkens opnieuw om de weg te vragen.

Eerst wilden we nog een eclectische palacio bezoeken in Cienfuegos. Eigenlijk was dat nog gesloten maar de chauffeur heeft ons toch naar binnengekregen voor een paar foto’s.

Met de overzetboot zijn we naar een klein dorpje met oud fort gevaren. Niks spectaculair, maar niks toeristisch. Allemaal mensen die van of naar de fabriek gingen werken. De chauffeur was aan de auto blijven wachten en babbelt dan met iedereen. Zo komt hij heel wat te weten. Jammer dat zijn Engels te beperkt is, hij wilt dikwijls vanalles zeggen,  maar vindt de woorden niet.

Daarna een hele trip door een mooi berglandschap. De auto heeft maar een kleine motor en bergop was het wel moeilijk.  Er was een gids voor ons geregeld, korte wandeling en zwemmen aan waterval.

Dan moesten we terug door de bergen en het was flink beginnen regenen. De chauffeur zag het precies niet meer zitten, maar we vonden dat het uiteindelijk goed meeviel.

De casa in Trinidad heeft award van Tripadvisor gewonnen. Voor het eerst hebben we in de casa zelf gegeten. Te uitgebreid en weeral bonensoep, kip met rijst, mango, advocado en zo van die toestanden.

Vanavond staat er nog een bar met live optredens op het programma. We wilden te voet gaan, maar de chauffeur was bang dat we de casa nooit zouden terugvinden. De dame van de casa had het uitgelegd, niks moeilijk aan. Toch wilde Alvaro ons per auto de weg tonen. Zelf reed hij 3x om en zette ons ergens af en we waren totaal onze oriëntatie kwijt. Heel wat gestapt voor niks, de bars waren ook niet echt ons ding en we waren moe.

Dag 9  Trinidad                                                                           Hostal Milagrosa

Vandaag rondgelopen in Trinidad. Eerst zijn we naar een oude trein gaan kijken, een trein voor toeristen maar die was nu in reparatie. Daarna in het stadje zelf gaan kijken. Zonder Alvaro, wij wilden wandelen(echt niet ver) en hij bleef bij de auto. Heel de tijd lastig gevallen, taxitour? zeep? Dollar? Er zijn veel musea maar we hebben ze niet allemaal gedaan. Wel de maquette van Trinidad, museo de historia de municipales en dan museo de arquitectura colonial. Een knappe WC gezien en ook antieke douche met regenkop en zijsproeiers en warm water.Daarna zijn we gaan eten, deze keer geen hele menu met weeral rijst maar een smoske en een slaatje. Het centrum is mooi gerestaureerd, gekleurde huisjes en weg in kasseistenen. Dan zijn we naar ermita de la popa gegaan, een ruïne van een kerk op een berg maar dat was afgesloten want ze waren er aan het werken. Hier nog het echte Trinidad. Dan nog even binnengeweest in de iglesia de la santisima Trinidad. Dan naar een andere ruïne van een kerk geweest op een pleintje. Daarna terug naar de casa om ons zwemgerief aan te doen en naar het strand te gaan. Er zijn zwarte stranden en witte, wij verkozen de witte. We zaten op een stukje strand voor de ‘locals’, het andere stuk strand was voor het vijf-sterren all inclusive hotel. Het water van de zee was heel warm! Toen begon het ineens heel hard te waaien en zijn we maar terug gereden. We wilden die zwarte stranden wel eens even zien, maar toen zei de chauffeur dat dat ver weg was???

’s Avonds wilden we nog naar de cinema. We hebben daar een hele tijd gewacht, het licht brandde aan de kassa en door een deur die openstond zagen we iemand op laptop bezig. Eerst dachten we dat die de film aan het voorbereiden was, maar die zat spelletjes te spelen. Hij zag ons uiteindelijk staan en …speelde gewoon verder. Er kwam niemand anders naar de cinema, de film ging gewoon niet door.

Dag 10       Camaguey                                                                             Casa Bada

Weer veel kilometers vandaag.

Eerst zijn we langs een koloniale suikerplantage geweest. De oude toren om te waken over de slaven stond er nog, mooi uitzicht. De rest was vreselijk toeristisch. Vrouwen die zogezegd handgeborduurde tafelkleden verkochten en andere prullaria. Weer bedelen voor zeep, bikken of dollars. Ik had een paar vrouwen gefotografeerd en kon niks anders geven dan ballonnen. Ik vroeg of ze kinderen hadden, si si tres, en opeens uit het niets stonden zeker 10 volwassenen rond mij met massa’s kinderen thuis. De chauffeur bracht ons ook naar de plek waar vroeger de waterput was, maar je kon er niet veel van zien.

De lange trip is nog onderbroken door lunch in Cubaans restaurant, waar we in national pesos betaalden( omgerekend 4€ voor alle 3 samen)

In de late namiddag aangekomen in Camaguey. Hartelijke ontvangst in de Casa. Het staat hier vol beeldjes en pluche beesten, tot in de badkamer!

We zijn onmiddellijk  de stad gaan verkennen. Volgens de reisgids een doolhof. Het was vooral moeilijk omdat het plannetje niet klopte. Alle musea waren dicht( het is zondag).

 

Dag 11    Santiago                                                                    Hostal Las Terrazas

Vandaag nog langere autorit. Iedereen zei dat de weg in zeer slechte was en de chauffeur was weer zenuwachtig. We hebben ook koeien gezien die uitgebroken waren en over de weg liepen.

Gestopt in Bayamo, de geboorteplaats van onze chauffeur. En hij kende daar de weg zonder 100x vragen. Spijtig genoeg waren de musea daar gesloten op maandag. De chauffeur heeft uiteindelijk toch iemand te pakken gekregen die wat uitleg gaf. Het museum openen voor ons was net iets te veel gevraagd. Deze plaats is ooit heel rijk geweest, het volkslied is hier gecomponeerd.

Vervolg van de rit, ik vond de weg beter dan voorspeld. Links rijden om putten te vermijden is hier normaal, maar als de chauffeur links blijft rijden als er een tegenligger aankomt was het even spannend.

Santiago de Cuba is een grote stad en zeer druk en ze rijden hier zoals in Parijs. De chauffeur stopt om de 500m om de weg te vragen, tot ergernis van de auto achter ons. Hij reed dan anders dan ze uitlegden, moest blokje omrijden voor terug(wegens enkelrichting waarschijnlijk) en sloeg dan totaal tilt. Rechts was nu links, maar oriëntatie heeft hij niet. Ergens geparkeerd en de eigenaar van de casa gebeld om voor te rijden. Die vond ons niet, dan stonden er al 4 mensen rond onze auto om de weg uit te leggen, iemand had een stadsplan, maar  toch kwam er geen schot in de zaak. Uiteindelijk is iemand voor ons gereden.

Weer heel vriendelijk ontvangen in de casa, dit maal in perfect Amerikaans.

Het werd al donker en we zijn in de stad gaan eten.

Onze chauffeur is komen zeggen dat hij voor morgen een gids heeft en dat we alles met de auto kunnen doen(het is hier nogal op en neer). We vinden wandelen leuker en hopen dat die gids dat voorstelt. Het historische centrum is niet zo groot, de rest willen we wel per auto doen.

Dag 12    Santiago                                                                   Hostal Las Terrazas

Het idee van een lokale gids te nemen was fantastisch, qua prijs viel dat goed mee. Zo hebben we de belangrijkste bezienswaardigheden die wat verder van het centrum waren per auto bezocht. De lokale gids kende de weg perfect en heeft een mooie toer gemaakt langs de zaken die ons interesseerden : plaza de la revolucion, Moncada kazerne, begraafplaats met mausoleum met aflossing van de wacht, El Morro fort en per ferry naar piepklein eilandje. In 2012 heeft de orkaan Sandy hier lelijk gedaan : hele wijken weggeblazen. Je ziet geen grote bomen meer, de plaza’s hebben weinig schaduw van de nieuw aangeplante boompjes.

Onze chauffeur ging niet overal mee binnen en de lokale gids kon enkel Spaans. Heel vermoeiend om naar te luisteren, toch begrepen we de hoofdzaken wel.

We hadden honger en vroegen om naar een restaurant waar ze sandwiches hadden te rijden. De gids bracht ons tegen alle verwachtingen in naar een national pesos restaurant. Dus zeer goedkoop gegeten.

We hoopte verder zonder gids te kunnen gaan, maar dat lukte niet. Achteraf gezien niet slecht, want we mochten nog even binnen in een gesloten museum voor een foto.

Daarna  alleen nog wat in een volkse wijk gewandeld, steile straatjes en trappenstraatjes. Hier toch wel armoede en krotwoningen.

Dag 13   Baracoa                                                         Casa La Terraza de Baracoa

Vroeg vertrokken omdat het ver rijden was, van Santiago de Cuba naar Baracoa, de meest oostelijke stad van onze reis.

Tussenstop gemaakt aan een mirador aan Guantanamo Bay, waar in de verre verte iets te zien was van de Amerikaanse basis. Dichterbij konden we niet geraken. Gids liet wat foto’s zien van hoe het er uit zou zien, met huizen, hospitaal en zelfs school. Op de vraag hoe het nu zit met het verlopen van de huurduur van de Amerikanen antwoordde de chauffeur niet echt.

Middageten in een restaurant aan de zee met een heel mooi uitzicht. We hebben nog even kunnen zwemmen voordat ons eten (wel weer kip met rijst) er was. Ook veel mooie schelpjes gevonden.

Dan verder richting Baracoa, langs een bergpas. Heel mooie uitzichten over de bergen, waar wolken tussen hingen en het nog mooier en mystieker maakte. Op elke mirador wel verkopers van bananen, chocolade,…

Baracoa een deel met de auto gedaan, tot op het puntje waar een mooi uitzicht is over de Tafelberg waar Columbus aan land zou gekomen zijn. Te voet terug door het stadje naar het centrum en casa. Niet echt groot stadje, bijna alles gezien.

Dag 14   Gibara                                                                                    Hotel Ordoño

Vandaag vertrokken richting Gibara. Eerst langs het chocoladefabriek en het Cucuruchofabriek gereden maar dat mochten we niet bezoeken omdat de chocolade en de snoepjes anders worden nagemaakt. Daarna naar Moa, 60km langs onverharde weg. We kwamen voorbij nikkelfabrieken maar daar mochten we ook geen foto’s trekken. Onderweg was nog een stop voorzien op een eiland waar stranden waren en Afrikaanse dieren waar je ook safari’s kon doen. Weeral 10km op een kiezelweggetje om dan daar aan te komen en te ontdekken dat de inkom 10CUC per persoon is en het eten was daar 15CUC per persoon. Dat vonden we veel te duur want we hadden ook niet veel tijd om er te blijven. En als je de safari wou doen was het nog eens 9CUC per persoon extra! Weer 10km terug op het kiezelweggetje en verder naar Gibara. Daar zijn we eigenlijk pas laat aangekomen maar we hebben nog wat kunnen rondwandelen in het stadje. Het was weer onweer (zoals bijna elke avond) en we hebben foto’s en filmpjes proberen maken van de bliksem. Daarna op zoek naar iets om te gaan eten, liefst iets anders dan rijst. We gingen dan maar ergens een ‘pan con queso’ eten maar dat broodje bleek een mini-pistoleetje dus daar hadden we niet genoeg mee. Goed dat ze overal El Rapido hebben waar ze ijsjes hebben.

Het is hier heel rustig en de mensen zijn heel vriendelijk, zonder iets te willen of te lokken of dergelijke. We kwamen iemand tegen die in het museum werkt dat we wilden zien maar niet vonden. Ze heeft dan uitgelegd waar het was en we gaan dan morgenvroeg nog even langs, want Ilse wilt perse de hermafrodiete kip (haan?) zien.

We hebben dit maal geen casa maar een boutique-hotel in een gerestaureerd palacio. Heel chique. En alle moderne luxe. En betalend internet.

Dag 15    Santa Clara                                                         Casa Ernesto y Mireya

We zijn voor de lange rit nog even langs het Museo Historia Natural geweest. Weer veel opgezette dieren, met de hermafrodiete kip/haan als pronkstuk. De kip/haan zou zich in cycli als kip gedragen hebben en dan weer als haan. Hij/zij zou eieren gelegd hebben maar altijd ook zelf opgegeten. Verder stonden er nog enkele rare misvormingen als een geit met 2 koppen. Er stonden foetussen van verschillende dieren in sterk water. Er was in dat kleine museum toch wel heel veel te zien.

Dan de lange rit naar Santa Clara, waar we eigenlijk een hele dag over gedaan hebben. De wegen zijn hier wel weer terug beter. Maar vaak is de autostrade hier 3 rijvakken voor beide richtingen, zonder middenberm. Soms zijn de inhaalmanoeuvres van onze chauffeur wel gevaarlijk.

In Santa Clara hebben we nog niet veel tijd gehad want we zijn pas redelijk laat aangekomen en hebben enkel wat in de buurt kunnen rondlopen. Het centrale plein is dicht bij de casa en de bomen zaten er vol met vogels, heel veel lawaai.

Dag 16    Varadero                                                                    Casa Mary y Angel

In Santa Clara eerst nog naar de gepantserde trein en het mausoleum van Ché.

Het laatste stuk wat langer rijden dan ik verwachtte. Het stadje voor Varadero zijn we nog eens goedkoop gaan eten in een national pesos restaurant. Zag er keichique uit, hebben voor nog geen 5€ met drie gegeten.

Varadero is een schiereiland met vooral all inclusief hotels, waar geen Cubanen mogen komen. Onze casa is echter meer in het begin, hier zijn het vooral locals. Het strand is gratis, mooi, maar wel veel afval. Het water is helder en warm. Zonnen is onmogelijk, veel te warm. Het strand is omzoomd met bomen en daar is het zalig relaxen.

’s Avonds zijn we  nog even naar het strand gegaan om de bliksems te kunnen zien, bijna elke seconde was er wel één! We hebben geprobeerd mooie foto’s te nemen, maar dat is niet gemakkelijk.

Dag 17    Varadero                                                                    Casa Mary y Angel

Laatste dag met de chauffeur. Waarmee we geen rekening hebben gehouden, is het feit dat de auto vandaag in Havana moest ingeleverd worden. Dat ging de chauffeur wel doen want wij blijven hier nog een nacht. Havana is zo’n 2,5 uur rijden , dus wilde hij op tijd doorrijden.

Eerst hebben we het schiereiland afgereden. Hoe verder naar het puntje, hoe chiquer de hotels en appartementen. Tegenwoordig mag iedereen met geld daar komen, dus ook Cubanen.

Daarna wilden we nog naar Matanzas, een stadje zo’n 40km van hier. Eerst had de chauffeur daar precies geen goesting voor. Hij is toch gereden en ons in het centrum afgezet. Wij hebben wat rondgelopen en het museo del farmacia bezocht. Wel de moeite. We durfden niet te lang wegblijven.

Toen vroeg de chauffeur wat we al gezien hadden. Hij had ondertussen een lijstje gemaakt en heeft ons naar ALLES wat er nog te doen was gebracht. We zijn nog naar een fort geweest, grotten en een mooi uitzichtpunt.

Dan terug naar Varadero en het afscheid. Wij zijn nog naar het strand gegaan tot het slecht weer werd.

Dag 18    Varadero                                                                    Casa Mary y Angel

Nog een halve dag om te genieten van zon en strand. Spijtig genoeg was het bewolkt. Toch gaan zwemmen in de zee, tot regen en onweer te dicht kwamen.

Er zat niks anders op dan in de kamer te wachten tot de transfer naar de luchthaven. En te wachten om aan boord te gaan en te wachten in het vliegtuig tijdens de tussenlanding in Mexico (we mochten er niet uit om de benen te strekken). Hele lange reis dus, Wouter afgezet in Leuven en dan eindelijk naar huis en gaan slapen.

fotoboek : http://nl.blurb.com/b/5831906-c-u-b-a

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s