Bolivia feb 2016

Dag 1&2    Van Brussel naar Santa Cruz               La Jara Backpackers Hostel

Weinig volk op Zaventem, de soldaten buiten beschouwing gelaten. Nergens moeten aanschuiven, was dus veel te vroeg aan de gate. Gelukkig een ligstoel aan een panoramisch venster kunnen bemachtigen en wat naar de activiteiten op de tarmac kunnen kijken.

In Madrid een half uur moeten stappen naar de andere terminal.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOmdat al mijn drinken al op was, ben ik gaan rondlopen op het vliegveld(precies een shoppingcenter)om het goedkoopste drinken te vinden(heb toch genoeg tijd). Uiteindelijk was uit de automaat nog het interessantste. Mijn laatste klein geld erin, maar de cola kwam niet vrij!!! ikke vloeken. maar het automaat ging terug omhoog en probeerde nog eens. en nog eens, maar de cola bleef vastzitten. en toen kreeg ik mijn geld terug! fair hé. dan een andere nummer gekozen en nu heb ik mijn cola.

De vlucht was redelijk zwaar. Nog eten gekregen om half twee ’s nachts(of was het  half negen ’s avonds?). Als ik dan eindelijk in slaap was gevallen, maakte mijn buurvrouw mij wakker om naar de WC te gaan. Nog een ontbijt en dan landen. De politie en douane was verschrikkelijk, dat ging niks vooruit. In de hall vond ik na wat zoeken een ATM. Max af te halen bedrag is ongeveer 200€, daar komen we niet zo ver mee. Nog een hele rit met de taxi en aan de hostel werd ik vriendelijk ontvangen. En toen begon het : ik probeerde uit te leggen dat mijn dochter er al was, booking reservatienummer laten zien, naam Sanders, of Bols?? nee, echt niet ze was er niet!! en de hostel was 24/24 open?? ik proberen te bellen naar haar Peruaans nummer, maar ik kreeg een spaanse boodschap die ik niet verstond. Email geopend, niks van Ilse. Dan was het toch wel echte paniek.

Ook naar Wouter een sms : waar is Ilse?? Die wist dan gelukkig redelijk snel te antwoorden dat ze haar vlucht gemist had. Ook van Lien kreeg ik telkens sms dat Ilse pas ’s avonds zou aankomen. En toen de mail van Ilse :” Ik heb mijn vlucht gemist. Heb nieuwe vlucht geboekt en ben pas vanavond in santa cruz, sorry. Ik heb berichten gestuurd maar die zijn dan niet aangekomen?” OK, ze zitten dus niet in San Pedro gevangenis!

Ilse drukte erop dat ik de planning maar moest afwerken. Na een douche heb ik dat gedaan.

Eerst was ik naar de stad gegaan, maar alles is toe(zondag). en toen begon het te regenen en iedereen kroop in de kerk waar de mis bezig was. Na een tijdje was ik het er wel beu. de eerste beste taxi gepakt. een illegale,dat is iemand die dat als bijverdienste doet. wist de weg eigenlijk ook niet, maar ben terug in het hostel geraakt. ik wilde eigenlijk naar de dierentuin, maar met zo’n regen is dat niet te doen.. ik ga nu wat rusten, ben helemaal uit mijn bioritme en weet niet wanneer te eten.

Ilse zal pas laat aankomen, ze zijn niet snel op de luchthaven.

Om 2 uur scheen de zon weer en heb ik een taxi naar de dierentuin genomen. Daar gekomen begon het terug te regen, en dat is niet zoals in België, dat is met hele bakken. Lang onder een afdak blijven schuilen. Heb dan een paraplu gekocht en toen stopte het met regenen! De dierentuin kostte 1,5€. Veel soorten papegaaien, maar ook poema’s, jaguars… in veel te kleine kooien…

P1040412_800x600

Daarna heb ik een taxi terug genomen. Wilde eigenlijk een bus nemen, maar vond de richting niet.

Heb eventjes met Michel kunnen skypen. Daarna eten gaan kopen, vooral voor Ilse, want die zat ook zonder dollars, en euro’s kreeg ze niet gewisseld. Een ommetje genomen en belandde toen op een markt. Echt de moeite : alles te koop, maar vooral schoolgerief en versleten boeken, vuil en stinken. Geen toerist te zien. Ik kon rustig foto’s pakken, ze poseerden zelfs, zeer abnormaal voor Bolivianen. Met een tiental Spaanse woorden trek ik echt mijn plan. Heb aan de markt ook gegeten, 2,5€ : pollo economitico met 0,5l cola ( gebakken kip met frieten en spaghetti en rijst)

en nu is het wachten op Ilse

Ilse is uiteindelijk aangekomen, na 3 vluchten en is nu te moe om een verslag te schrijven.

Dag 3 Santa Cruz                                                       La Jara Backpackers Hostel

Vroeg opgestaan om bij de touroperator (www.amborotours.com )onze tour naar de Mennonieten te gaan betalen. Er zou nog een ander koppel meegaan zodat de prijs naar beneden ging. Daarna geld gaan wisselen. Mama wou eigenlijk alles ineens wisselen en dat was een probleem. Uiteindelijk op straat gewisseld. Ilse wou niet met een Boliviaans jaarloon rondlopen en dus zijn we terug naar het hostel gegaan.wat gezwommen tot we daar werden we opgehaald en na een uurtje hobbelen kwamen we aan de kolonie. Het was een beetje onwennig en zelf konden we niet veel vragen omdat we te weinig Spaans kunnen. En het oud duits dat ze spreken was ook onverstaanbaar.

P1040776_800x600We hebben een toertje met paard en kar gemaakt. Nog een rondleiding door het huis en dan gingen we naar het dorp van de kolonie. De weg was jammer genoeg onberijdbaar en de chauffeur draaide gewoon terug. Wat een teleurstelling! Geen winkel, geen kaasfabriek, geen school,… gezien.

P1040802_800x600We zijn dan naar het centrum van Santa Cruz gewandeld en daar wat rondgelopen. Kathedraal, gratis museum moderne kunst, niet veel bezienswaardigheden eigenlijk. Iets gaan drinken om te rusten en te bekomen van de tropische hitte. Nog rondgedoold op de markt en dan gaan eten, een hele menu voor 25 maar uiteindelijk maar één gang gekregen voor 25, weer in’t zak gezet!

 Dag 4     Samaipata                                                                               Casa Lynda

Naar Samaipata met een truffi, dat is een gedeelde taxi die vertrekt als hij vol zit. Na 10 minuten zat hij overvol(8man). Onderweg een paar keer gestopt om fruit en drinken te kopen. We zaten wel ongemakkelijk achterin. En luide schlagermuziek, en in het spaans en met panfluiten. Verschrikkelijk.

P1050049_800x600Er was nog een ander Chileens koppel toeristen dat ook El Fuerte wou bezoeken. We zijn een prijs overeen gekomen met de taxi voor ons vier en die zou wachten om ons terug te brengen. Op het fort hebben we ook de gids gedeeld. Indrukwekkende rots, een heilige plaats van lang voor Christus en ook van Inca’s en Spanjaarden.

P1050119_800x283

P1050115_800x600In Casa Lynda werden we vriendelijk ontvangen door Lynda, een Amerikaanse zodat we vlot konden communiceren. Dan in het stadje gaan ronddolen en zoeken naar een interessante tour naar het prehistorische varenbos. Het mocht maar een halve dag duren want we moesten nog terug naar Santa Cruz.

P1050176_800x600

P1050188_800x600

P1050192_800x600
Vlees op de markt

Omdat we geen leesboek, tablet of iets bij hadden zijn we maar vroeg gaan slapen (we hadden onze koffer in Santa Cruz achtergelaten).

Dag 5   Samaipata en terug Santa Cruz, vliegen naar Cochabamba      Jaguar House

De helechos gigantes (prehistorische varens van 15m hoog) zijn maar 12 km verder maar wel een uur rijden, de weg was er heel slecht aan toe. Een bulldozer was grote rotsblokken van de weg aan het ruimen na de zoveelste aardverschuiving.

P1050254_800x600Een mooie wandeling en een goede gids (www.samaipatatours.net).

P1050308_800x600

P1050322_800x600Daarna zijn we gaan eten en dan een truffi terug naar Santa Cruz gezocht. Voor 150Bs wilde hij ons met twee terug rijden, anders moesten we wachten op meer volk. Na 10 minuten halveerde hij zijn prijs en dat wilden we dan wel doen. Toen ging hij zelfs nog twee andere mensen oppikken, leuke babbel met twee Chileense jongens en we waren veel sneller terug. Onderweg nog wel eventjes moeten wachten aan een aardverschuiving, maar dat zijn we ondertussen al gewend.

P1050424_800x600Terug naar de hostel om onze bagage op te pikken. Maar daar was niemand aan de receptie om open te doen! Wat lastig! Nog aanbellen, wat  roepen… uiteindelijk kwam de receptionist : kleddernat, hij kwam uit het zwembad. Wat een droomjob! En we mochten nog zwemmen en douchen.

Nu is het wachten op onze vlucht naar Cochabamba.

Daar zouden we afgehaald worden door iemand van het hotel. Maar we zagen niemand met bordje met onze naam , of naam van het hotel…Stom dat we nog geen SIMkaart hebben, we kunnen zelfs niet bellen, geen telefooncel… een vriendelijke man vroeg of hij een taxi voor ons moest bellen. Uitleggen dat we op een transfer wachtten. Hij heeft dan naar het hotel gebeld, maar daar nam niemand op (het was erg laat, de receptie al gesloten). Daar stonden we dan, in een verlaten luchthaven, geen taxi’s meer…uiteindelijk kwam er toch nog een taxi aan.

In het hotel was onze reservatie niet verwacht. Dat is gek, nog nooit meegemaakt met booking.com.

Ze kon ons eventueel een bed in slaapzaal geven. Dit ging te ver! Ik vond dat ze baas maar moest bellen(ze was een studentje ofzo). Na wachten bleek dat we geboekt waren op Anne! Daarom vond ze Sanders niet. Eindelijk een bed en slapen.

Dag 6  Cochabamba                                                                            Jaguar House

Na een sober ontbijt de stad ingetrokken. Grote drukke stad, en veel bezienswaardigheden waren niet open. Ook een paar touroperators afgedaan , om een tour naar Inca site te boeken.

P1050493_800x600

P1050540_800x600Na gisteren moesten we zeker een Boliviaanse simkaart hebben. Dat kopen was geen probleem, maar die kaart moest dan nog geactiveerd worden in het hoofdkantoor, en dat heeft ons veel tijd gekost. Ook de GSM moest geregistreerd worden : dus Johan zijn GSM is nu in Bolivia op mijn naam (Anne) geregistreerd.

We hebben ook de teleferique naar het gigantisch christus beeld genomen, het tweede grootste in de wereld.

P1050591_800x600

Het gratis medisch museum was wel open.

En daarna hebben we ook het paleis van een tin baron bezocht. Hij heeft er echter nooit gewoond, want hij is gestorven aan een hartaanval voor helemaal af was. Marmer uit Italië, meubels uit Frankrijk, Spaanse invloeden…(mochten geen foto’s nemen)

Daarna een taxi naar de andere kant van de stad genomen naar de markt, de grootste van Zuid Amerika. Echt gigantisch, alles in wijken : wijk van eten, kleding, kookpotten,TV’s, …eigenlijk alles is er te koop. We zijn moeten stoppen want onze voeten waren moe.

P1050734_800x600

P1050606_800x600

P1050683_800x600
Houten stelling houdt betonvloer

Morgen vroeg op, we gaan met een Hollander naar Incallatja en een oud dorpje. Eindelijk kan ik voluit vragen stellen.

Dag 7   Incallatja                                                                                 Jaguar House

Om 8 uur stipt stond Remy er(www.elmundoverdetravel.com). We hadden die stiptheid hier niet verwacht(Remy is en blijft een Nederlander) we waren bijna klaar.

De weg naar de Inca site duurde ongeveer 3 uur, en heel de tijd heeft Remy zitten vertellen. Wat die witte vlaggetjes waren, de verschillende klederdrachten en hoedjes….

P1050860_800x600
Aardappelvelden op bijna verticale bergwand

Onderweg nog aan een schooltje gestopt om kleding af te geven.

P1050872_800x600Incallatja was wel indrukwekkend.

P1050929_800x600

P1050930_800x600
Architectonisch detail ( voor Wouter)

Ilse werd een beetje misselijk, hoogte(3000m) of honger? Na wat rusten en een banaan ging het beter.

Gegeten aan een waterval.

P1050997_800x600

De auto’s moeten door de rivier rijden, voor voetgangers is er een hangbrug.

Onderweg nog gestopt aan een verlaten huis, Remy was even enthousiast als wij voor deze ontdekking.P1060093_800x600Dan gingen we naar een oud dorpje, helemaal nog zoals in de Spaanse tijd. Als verrassing gingen we op bezoek bij een heel oud koppel. Dat was onbeschrijfelijk.P1060114_800x600Dat mensen nog zo leven! Zo gastvrij, maar ze hadden niks om aan te bieden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe vrouw spreekt alleen Quechua, jammer dat we er niks van verstonden, want ze bleef maar babbelen.

Op de terugweg ook nog Cocablaadjes mogen kauwen, de nationale sport hier. Niet lekker, heb het uitgespuwd. Maar naar het schijnt moet je er veel meer kauwen en in je kaak steken, tot er zo een knobbel op staat en dan wordt het lekker??

Dag 8    Van Cochabamba naar Sucre                   Casa de Huespedes Condor

De taxi was op tijd, dus waren we ruim op tijd op de luchthaven. Langer moeten wachten dan de vlucht duur (half uur). In de hostel in Sucre mochten we al direct op de kamer. Het was nog maar 11uur ’s morgens. Goed voor Ilse, die heeft nog een paar uurtjes geslapen. Onverwachts nog twee skype oproepen gehad.

P1060488_800x600
Hostal Casa de huespedes Condor

P1060490_800x600
Architectonisch detail ( voor Wouter)

Dan zijn we in Condor Café vegetarisch gaan eten. Daar begon ook onze citytour (www.condortrekkers.org).Leuk, was beetje alternatief, sapje gaan drinken op de markt en met het openbaar vervoer naar de mirador.P1060233_800x600

P1060316_800x229We waren de enige klanten en de gids was ook al in Europa geweest en kon dus vergelijken. Hij was ook erg in de Belgische bieren geïnteresseerd, kende er ook wel veel.P1060306_800x172Bij dezelfde touroperator wilden we een tweedaagse trekking reserveren, maar ik twijfelde : zou het te zwaar zijn? 17 km in de bergen, op en neer en dat op 3000m hoogte? En de tour vertrekt pas bij 3 personen, we staan dus op de wachtlijst.

Daarna zijn we wat eten gaan kopen, morgen is alles toe wegens referendum.

Dan kreeg ik (Anne) toch ook wel een klop, geen hoofdpijn, maar verschrikkelijk moe en dat drankje lag op mijn maag.

Op internet nog wat zitten zoeken voor tours en vroeg gaan slapen.

Dag 9  Sucre                                                               Casa de Huespedes Condor

Lekker uitgeslapen. Samen aan ontbijttafel met 2 Franse koppels.

Dan zijn we de stad ingetrokken, onder andere voor uitstappen morgen en overmorgen te zoeken. Maar alles was echt dicht. En geen auto’s , taxi’s, bussen… precies autoloze zondagen. Fietsen kinderen op straat, sjotten…

We wilden naar de begraafplaats, maar zelfs dat was gesloten. Via een omweg terug naar het hostel.

P1060489_800x600

Op de binnenplaats wat genieten van het zonnetje en ook op internet zoeken voor uitstappen.

We kregen antwoord van ene: die tour kan niet doorgaan wegens baan onberijdbaar. Niks gaat hier vlot.

We hebben wel besloten van hier (Sucre) een dag minder te blijven en in Tupiza een dag langer. Op Booking.com alles aangepast, dat was geen probleem.

Daarna nog maar wat in de stad rondgelopen.

P1060434_800x600
Een winkeltje, met doorgeefluik

P1060461_800x600

Draaimolen voor gehanicapte kinderen. Dat kennen ze bij ons nog niet!

P1060476_800x600
Detail voor elektriciens
P1060482_800x600
Volkswagen Brasilien

Stoelen voor oa architecten.

P1060557_800x600
En na de verkiezing mochten de soldaten terug naar huis

Dag 10   Sucre                                                            Casa de Huespedes Condor

Deze morgen toch nog antwoord gekregen van Nederlandse touroperator (www.boliviaspecialist.com) dat we konden fietsen.

We hadden een tour gevonden buiten stad, vooral bergaf. Omdat we al veel in de stad gezien hadden, werd de tour wat aan gepast. Zo zijn we toch nog naar de begraafplaats kunnen gaan.

Wegens plaatsgebrek wordt er in verdiepingen begraven.

Daarna trokken we naar een eclectisch kasteel, zogezegd met een toren zoals Big Ben, maar die herkenden we er toch niet in.

P1060628_800x600

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook hier worden oude spoorwegen omgebouwd tot fietspaden.OLYMPUS DIGITAL CAMERAAlleen was het bergop en dat viel erg tegen. We hebben in het park geluncht en daarna nog bergop, in de stad tussen de stinkende auto’s. Keimoe waren we, en hadden meer bergop dan bergaf! Achteraf gaan reclameren bij de touroperator : de tour die wij zogezegd geboekt hadden, bestond niet meer, de website is verouderd! We zijn in de hostel wat gaan rusten.

Daarna terug de stad in om de musea te bezoeken.

Ze hebben hier een oplossing voor ADHD-ers! Steek ze in een zebrapak en laat ze de mensen helpen oversteken. Ik heb dat gefilmd, want dat kan je niet uitleggen.

In het huis van een kunstverzamelaar.

P1060701_800x600
Op het dak van een kerk
P1060729_800x263
Het binnenplein van de oudste univ van Zuid Amerika
P1060740_800x600
Chaotisch

Na sluitingstijd van de musea zijn we nog een sapje gaan drinken op de markt.P1060788_800x600

P1060743b

Dag 11  Maragua crater Sucre                                 Casa de Huespedes Condor

Vandaag een tour gedaan(www.boliviaspecialist.com), die hetzelfde ziet als de tweedaagse trektocht, maar minder wandelen en stukken met de auto. Dat is lichamelijk interessanter.

P1060853_800x600Na een dik uur over hobbelige baan werden we afgezet aan een Inca trail, op 3600 m hoogte. De trail ging naar beneden tot 2800m hoogte en het was een aangename wandeling met mooie uitzichten.

Op het einde stond de auto te wachten en reden we door naar de Maragua krater via een nog hobbeligere weg .

P1060976_800x600Dit is echter geen echte krater, heeft alleen maar die vorm. De gids heeft uitgelegd hoe het ontstaan is.P1060931_b800x600

P1060955_800x195Na de lunchpauze zijn we langs een waterval gelopen(bedoeling was daar te zwemmen, maar er was bijna geen water).P1070165_800x600Daarna bergop voor panoramisch uitzicht over de krater. We hebben de top niet gehaald, maar halverwege was het ook al indrukwekkend.P1070142_b800x600Dan door het dorpje gelopen en een paar spijbelende kinderen kwamen aangelopen om fossielen te verkopen.

P1070235_800x600

P1070206_800x600We gingen nog een familie bezoeken die weefden, maar ze waren niet thuis. Waarschijnlijk op het land aan het werken. De gids zag onze teleurstelling, en bood aan om ons aan het museum van weverij in Sucre af te zetten.  Zo hebben we toch nog een idee hoe belangrijk dat hier is.

Heel de weg terug en de auto werd onderweg nog aangevallen door wilde honden.

Dag 12  van Sucre naar Potosi                                      Hostal La Casona Potosi

Vandaag verder gereisd. We hadden de keuze tussen trage bus of snelle truffi (is gedeelde taxi die doorrijdt als hij vol is). Langs alle kanten riepen ze “Potosi”, de stad waar wij naartoe moesten.

Je hebt nog maar half ja gezegd, of mijn koffer werd uit mijn handen genomen, en ze waren er vliegensvlug mee weg. Ikke erachter natuurlijk, betrouwde het niet. Maar het was OK, en de taxi reed onmiddellijk door want was vol. De chauffeur reed redelijk snel, maar dat is gebruikelijk hier. Onderweg werd het slecht weer, regen en in de wolken. We hebben dus niet veel van de omgeving gezien.P1070409b_800x600Het hostel hier is niet van het beste soort, gelukkig maar voor 1 nacht.P1070484_800x600

Potosi centrum ligt op 4020m hoogte, en dat is in het dal. De lucht is niet erg aangenaam, ijl maar vooral bezoedeld door uitlaatgassen. Ik weet niet wat het ergste is. Een volledige zin uitspreken is moeilijk, ook omhoog stappen, maar ik ben tot nu toe niet ziek. Het is hier ook koud.

Na het middageten hebben we de bezienswaardigheden afgelopen. Veel koloniale huizen, in verschillende kleuren en wat vervallen staat. De markt, kerken…

Om te rusten zijn we in een café pannenkoeken gaat eten, met een Cocathee en Ilse een milkshake.P1070671_800x600Ze hebben hier ook zebra’s aan de zebrapaden, alleen klopt de kop hier niet.

Daarna hadden we een promotietour, gratis van de stad. Met het openbaar vervoer bracht de gids het groepje naar een nieuwe boog, soort inkomspoort aan de rand van de stad. Vandaar hadden we een mooi uitzicht en kregen een uitleg in traag Spaans , zodat ik het meeste wel verstond.

P1070804_800x600

P1070816_800x259Potosi met de “rijke berg” vol zilver(geplunderd door de Spanjaarden) en andere mineralen.

Dag 13  Potosi

Vandaag in een werkende mijn geweest met ex-mijnwerker (bigdealtours.blogspot.be). Eerst mochten we op de markt wat cadeautjes kopen om af te geven(cocablaadjes, handschoenen enz) en dan kregen we allemaal beschermende kledij en helm en dan begon het.

P1070986_800x600

P1070999_800x600We mochten gewoon tussen de draaiende machines lopen. Wat een smurrie en ongezond.

P1070959_800x600Dan een hele toer door de mijn zelf, vermoeiend, dikwijls gebukt lopen, ladders opklimmen… we hebben zelfs dynamiet horen ontploffen, was niet echt gerust.OLYMPUS DIGITAL CAMERAVerschillende mineralen en we mochten nergens aankomen!OLYMPUS DIGITAL CAMERA

P1080010_800x600
De mensen leven hier op cocablaadjes kauwen

Ik was heel moe, voelde mij alsof ik al 24 uur op was. En we hadden zelfs geen hotel meer voor een middagdutje, want we nemen straks de nachtbus.

Daarna hebben we nog de Casa de moneda bezocht, waar ze vroeger geldstukken maakten, met gids, heel interessant. De gids wijdde ook uit over de politiek, nog interessanter.

Als laatste nog een oud klooster bezocht, weer met gids en dat bleef maar duren.

P1080134_800x600
Beeld met echt haar, dat van de meisjes kwam als ze intraden
P1080127_800x600
architectonisch detail (voor Wouter)

Daarna zijn we gaan eten en dan onze bagage gaan ophalen in het depot.

Dan de nachtbus op naar Tupiza, dat maar op 2950m hoog ligt (dus zakken we meer dan 1000m) Slapen doe je niet echt. Halverwege is er een stop. In een stom dorp, waar winkeltjes en kraampjes open waren, en hoopten dat de bus voor hun deur zou stoppen. Ik dacht een file aan de WC te vinden, maar die Bolivianen waren alleen in gefrituurde dingen geïnteresseerd (midden in de nacht). Nog een paar uur rijden en proberen te slapen en dan waren we in Tupiza. Om 3 uur ’s nachts ! Volgens mijn informatie zouden we ’s morgens vroeg aankomen. We hebben dan een taxi naar het hotel genomen en de conciërge uit zijn bed gebeld. Gelukkig kregen we een kamer, mits extra nacht, maar dat vonden we normaal . Eindelijk fatsoenlijk liggen en slapen.

Dag 14    Tupiza                                                                        Hotel  Anexo Mitru

Na een onderbroken nacht, maar goed ontbijt zijn we het stadje ingetrokken. Bezienswaardigheden zijn hier niet, het is vooral een vertrekpunt voor de Salartour. Maar de bergen hier zijn prachtig, alle kleuren en vormen.

P1080204_800x299

P1080218_800x600

Bolivian ugly houses

Het is hier opnieuw warm. Gelukkig mogen we in het zwembad van het hoofdhotel( wij zitten in de anexe, achter de hoek).

In de late namiddag zijn we nog een wandeling naar de canyon gaan maken.

P1080321b_800x600

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Douche met warm water ( voor de elektriciens)

Dag 15   Tupiza                                                                         Hotel  Anexo Mitru

Er zijn verschillende opties om de omgeving van Tupiza te verkennen. Het populairst is het paardrijden, maar dat kunnen we niet. Een andere mogelijkheid is mountainbiken, maar dat is bergop en dat doe ik niet meer! We hebben dan een tour per jeep gereserveerd (tupizatours.com)

Om half tien zagen we niemand, maar dat is normaal hier. We zagen andere mensen vertrekken. Uiteindelijk naar de touroperator laten bellen. Hoe vandaag?? ah ja, de chauffeur is onderweg. Dus waarschijnlijk bellen ze nu al vlug iemand. Na een half uur wachten , weer bellen, Ilse nu , kwaad en reclameren(dat kan ze wel goed). Jaja, de chauffeur stond aan het verkeerde hotel… na 1,5 uur stopte eindelijk een jeep voor onze deur… met daarin een koppel dat we om iets na half tien hadden zien vertrekken! Ik weet niet waar de fout zat, maar we hebben onze tour toch gekregen, en die mensen hebben een stuk dubbel gehad.

Mooie bergen met namen zoals Duivelspoort enzo.P1080502_800x600

P1080371_800x600We zaten precies tussen de cactussen van Lucky Luck.P1080492_800x600
Met de jeep door een droge rivier, stukken wandelen naar een canyon.P1080470_800x600
Lunch met warme bol met lamavlees en rijst. Ze hadden wel onthouden dat Ilse vegetariër is en kreeg aangepast eten.

L’autre couple est tres sympa, en die zullen met ons de Salartour doen.

P1080551_800x600
Inca Canyon
P1080563_800x600
Het was soms wel moeilijk klauteren

’s avonds is er een enorm onweer uitgebroken. We zaten juist in het restaurant te eten. En toen viel de stroom uit. Verder gegeten bij kaarslicht. Een enorme wolkbreuk zetten de straten blank. Zo konden we niet meer terug naar het hotel. Dan maar wachten. Uiteindelijk via een omweg( lees bergop) toch kunnen oversteken naar de straat van ons hotel. Ondertussen was er ook terug stroom.

Dag 16  Salartour

Vandaag vertrokken voor 4 daagse (Tupizatours.com). We vertrokken in karavaan, verschillende touroperators door elkaar. We hebben een vlotte Franstalige gids. Wij hadden nochtans een Engelstalige besteld. De twee talen spreken zag ze niet zitten, ze zegt dus alles in het Frans( dat Franse koppel kan niks anders) en als we het niet verstaan zal ze het in het Engels zeggen. De meeste andere toeristen zijn Franstalig.

We zitten achterin de 4×4, nogal krap, maar dat is het ergste niet : de ramen zijn roos getint, afschuwelijk. Op het einde van de dag zag ik la vie en rose.

We hebben een lange dag gehad, van links naar rechts, van boven naar onder, maar langs vele mooie plekken.P1080730_800x332

P1080866_800x600

Wilde vicuñas

P1080914_800x600
Het middageten
P1090035_800x600
Verlaten dorpje op 4700m

P1090079_800x600We zijn tot op 4855m geweest. Niemand is ziek, maar drinken regelmatig cocathee en stappen traag.

 

P1090125_800x600
Regelmatig door rivieren

De accommodatie zou basic zijn en dat is niet overdreven. In slaapzalen, maar 2 toiletten en 1 lavabo(en 1 douche, maar die werkt niet) voor heel de bende. Onze gids kookt ook, we hebben alles bij, tot grote gasflessen. Verwonderlijk wat ze allemaal op tafel tovert, we kunnen niet klagen.P1090140_800x600

Het kan hier heel koud worden, we slapen op 4150meter.

Dag 17  Salartour

Het dorpje voelt aan als Mongolië, koud , winderig en in the middle of nowhere.P1090167_800x600We zijn vroeg vertrokken met de karavaan. Al snel viel er een 4×4 in panne. Iedereen stopte om te helpen.P1090233_800x600Enkele gidsen gingen alvast met de toeristen te voet verder. Na een uurtje wandelen kwamen de 4×4’s aangereden.P1090281_800x600De lama’s hebben allemaal gekleurde floskes aan hun oren, zo kunnen ze zien van wie ze zijn.

P1090381_800x263
De woestijn
P1090452_800x600
Eén van de vulkanen

P1090503_800x600We hebben een thermaal bad kunnen nemen, 38° C!P1090572_800x600De geisers. Indrukwekkend, ge voelt het onder uw voeten broebelen.P1090717_800x600Lagunes, in alle kleuren. Ergens zijn we de 5000m overschreden.P1090736_800x600Nog een andere lagune, met roze flamingo’s.P1090823_800x600Iedereen neemt hier zijn eigen weg, overal zie je jeep sporen, kan nooit goed zijn voor de natuur.P1090831_800x600’s Avonds weer in “basic” accommodatie, zelfde scenario.

Dag 18   Salartour

Weer door prachtige landschappen gereden.P1090893_800x301

P1100036_800x600En nog lagunesP1100116_800x600De wegen zijn veel slechter dan in Namibië, je hebt hier zeker een 4×4 nodig.P1100120_800x600Een semi-actieve vulkaan.P1100214_800x600Op het einde van de dag begon de chauffeur echt te racen. We wilden in een zout hotel slapen, maar  dat kan je niet reserveren want er is geen GSM bereik. Dus wie eerst aankomt heeft kamers. Onze chauffeur kent de omgeving heel goed(doet dit al 25jaar), en nam vele kleine veldwegen, zodat we als eerste aankwamen. We hebben zelfs een privékamer!

Alles is uit zout : muren,de tafels en stoelen, zelfs  het bed(met matras erop natuurlijk)P1100251_800x600

P1100327_800x600We hebben alles bij, zelfs benzine want er is geen enkel tankstation.

Dag 19  salartour      vliegen van Uyuni naar La Paz         Hostal Copacabana

Heel vroeg moeten opstaan om de zonsopgang op de salar te zien.P1100334_800x600

P1100343_800x600De salar staat onderwater want het is regenseizoen, dus was het zoeken naar een droge plek.P1100377_800x600

Er was tijd voor gekke foto’s

P1100411_800x600

P1100428_800x600
ontbijt op de salar

P1100436_800x600Ongelofelijk mooi.P1100476_800x600

P1100482_800x600

Het zoute water is zeer slecht voor de auto’s, die reden dus traag. Je kan ook geen afstanden schatten, de rit bleef maar duren.

P1100584_800x600
Nog gekke foto’s

P1100726_800x600In Uyuni het treinenkerkhof bezocht.P1100685_800x600Dan was het tijd om afscheid te nemen.

Wij moesten in Uyuni een paar uur wachten op onze vlucht naar La Paz. Daar was eigenlijk niks te zien.P1100729_800x600

P1100758_800x600
Voor de elektriciens

P1100764_800x600Wij hebben ook een ijsje gegeten om de tijd te doden.

De vlucht naar La Paz was maar 45 minuten en we zaten in een heel andere wereld. Wat een drukte!!

We zijn vroeg gaan slapen, want we waren al op van 5 uur.

Dag 20  La Paz                                                                       Hostal Copacabana

Vandaag de walking citytour gedaan in La Paz (www.hanaqpachatravel)P1100816_800x600Enorm drukke stad. De tour was best vermoeiend, steile hellingen en redelijk warm, maar wel interessant.P1100814_800x600De nieuwe overdekte markt, is na een staking van de architecten , ontworpen door de burgemeester zelf. En het trekt op niks, precies een parkeergarage.P1100833_800x600

P1100950_800x600

Omdat de zon hier tegenwijzerszin draait, vindt de president dat de klokken ook tegenwijzerszin moeten draaien in het zuidelijk halfrond. Hij vindt niet veel navolging.P1100976_800x600Een koloniaal straatje, met zicht op de stad op de berg.P1100933_800x600Wie kan hier nog aan uit?P1110017_800x600Na het eten zijn we oa een museum gaan bezoeken in een huis met smeedwerk ontworpen door Gustaaf Eiffel.

We hebben een busje terug genomen en nog wat op één van de markten rondgelopen.

Dag 21   La Paz                                                                          Hostal Copacabana

Vandaag met gids de Cable Car tour gedaan(www.hanaqpachatravel). Omdat onder de stad 365 rivieren lopen, kunnen ze hier geen metro bouwen. De teleferiques zijn een fantastische oplossing voor het mobiliteitsprobleem hier. Momenteel zijn er nog maar 3 lijnen, maar de rest is in aanbouw. Nu ben je vb op 7 minuten boven , terwijl dat met de auto meer dan een uur kan duren (vogelvlucht in plaats van zigzag baan). Allemaal Zwitserse makelij, dus veilig.P1110151_800x600

P1110161_800x600De beste sightseeing tour die je je kan voorstellen.

Na de rode teleferique zijn we langs de witches market gelopen. Hier kan je offers brengen.P1110208_800x600

P1110213_800x600Dit is de highway, met voetgangers, kraampjes…dit is de oude manier om boven te geraken. La Paz is in de vallei ontstaan, maar zo uitgebreid naar boven, overal zie je huizen tegen de flanken. We moesten een minibusje nemen om naar de volgende teleferique te gaan. In de toekomst zullen ze allemaal met elkaar verbonden zijn.P1110222_800x600

P1110246_800x600Hoe zuidelijker hoe nieuwer en duurder.P1110288_800x600Deze bruggen zijn ook nieuw.P1110336_800x600In de gated communities hebben ze wel geen privacy meer met de teleferique over hun tuin

Na de middag zijn we souvenirs gaan shoppen.

Dag 22   Tiwanaku                                                                   Hostal Copacabana

Vandaag met een tour naar Tiwanaku (www.kanootours.com), ongeveer 2 uur rijden met het busje.

Deze stam leefde van ong 1500 voor Christus, tot de Inca periode. Ongelofelijk wat die al wisten en konden.

De site op zich is serieus verwoest. De Spanjaarden hebben de beelden verminkt door neus en andere gemakkelijke stukken eraf te kappen.  De stenen hebben ze gebruikt om een kerk te bouwen.P1110436_800x600Onderweg weer mooie landschappen.P1110463_800x600Hier hebben ze dezelfde koeien als bij ons.

Terug in La Paz hebben we wat in de stad rondgedoold.P1110377_800x600Hier verkopen ze letterlijk op straat.P1110581_800x600Elke vierkante meter op de flanken wordt gebruikt.

P1110565_800x600
Vanop een soort “high-line”

Dan zijn we op een soort jaarmarkt terecht gekomen. Zoals bij ons vooral eetkraampjes, maar ook tafelvoetbal!P1110591_800x600

Dag 23  Van la Paz naar Copacabana                                        Hostal Florencia

Opgehaald aan het hostel voor busrit naar Titicacameer.Eerst lang in de file door de buitenwijken van La Paz.

P1110609b
Voor Wouter : architecten hebben hier ook witte helmen
P1110615_800x600
Ugly Bolivian houses ( voor Wouter)

De rit werd onderbroken toen we aan de ferry naar het schiereiland uit de bus en en in een klein bootje moesten oversteken.P1110645_800x600De bussen gingen op een soort vlot.P1110664_800x600

P1110668_800x600
Kinderen worden mee naar “het werk” genomen.

Copacabana is als een badstad, met  zondag veel Boliviaanse dagjestoeristen.P1110699_800x600

P1110723_800x600Wij zijn op een dakrestaurant gaan eten met mooi uitzicht.P1110705_800x600We hebben ons laten verleiden voor een boottocht naar de drijvende rieten eilanden. Ilse heeft dit al wel in Peru gezien, en hier is dat waarschijnlijk alleen voor de toeristen.P1110711_800x600Maar het was nog anders! We waren de enige “blanken “ op de boot.P1110754_800x600De drijvende eilanden zijn vlotten , bedekt met riet, en men kan er eten en drinken.P1110793_800x600

Een geliefd familie-uitstapje.

Daarna zijn we in Copacabana nog Inca ruïnes gaan bezoeken. Er waren 2 jongetjes aan het spelen( de ruïnes worden helemaal niet beschermd, er stonden zelfs koeien te grazen), die ons graag wat uitleg gaven: een mix van werkelijkheid en hun fantasie, zeer levendig voorgesteld.P1110813_800x600Daarna hebben we van de zonsondergang genoten, dat het meer helemaal rood kleurde.P1110856_800x600

Dag 24   Copacabana en terug naar La Paz                         Hostal Copacabana

Voor vandaag hebben we een tour naar Isla del sol geboekt, met gids.

Een eindeloze saaie boottocht van 2 uur. Het eiland was wel mooi, rustig zonder auto’s! De gids gaf goeie uitleg over vanalles.P1110869_800x600Al goed dat we een gids hebben bijgeboekt, anders was het maar een hoop stenen.P1110940_800x600

De bedoeling was van heel het eiland af te lopen, maar bergop op 3800m was te zwaar voor ons.P1110913_800x600De gids heeft ons dan langs een andere weg terug naar het haventje gebracht. Daar hebben we de boot eerst naar het zuiden van het eiland genomen, daar gegeten en dan terug naar Copacabana.

In Copacabana hebben we dan de avondbus terug naar La Paz genomen.

Dag 25   Death Road                                                                Hostal Copacabana

Op de laatste dag gepland(voor als er iets gebeurd, toch niks van de reis te moeten missen): the death road af fietsen (www.barracudabiking.com).

Dat is de oude weg naar Coroico, op sommige plaatsen erg smal, met diepe afgrond ernaast, met de nodige fatale gevolgen. Sinds 2006 is er een nieuwe baan en wordt de oude toeristisch uitgebuit als fietsroute.OLYMPUS DIGITAL CAMERAIedereen het busje in en na een uurtje rijden werden we gelost.P1120048_800x600Fietsen werden verdeeld, beschermmateriaal, water en snacks. De nodige duidelijke instructies en de tocht kon beginnen.

Eerst 20km op de nieuw baan, asfalt, om de mountainbike gewoon te raken. Dat ging bergaf, tegen zo’n 50km/u. Bijna geen verkeer tegengekomen.

Omdat het dan 8km bergop gaat, werden alle fietsen terug op het busje gezet, en wij erin.OLYMPUS DIGITAL CAMERADan het echte werk. Opnieuw instructies.OLYMPUS DIGITAL CAMERASpijtig genoeg is het regenseizoen.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOf misschien al goed, je kon de diepe afgrond niet zien, maar al de kruizen onderweg …

Het is de enige weg in Zuid Amerika waar je links moet rijden. Reden: links is de afgrond en kan de chauffeur zien of de wielen van de auto nog op de weg staan!P1120116_800x600Alles ging heel snel, de jeugd(er was enkel jeugd buiten mij) gaat graag snel, ikzelf had het liever op mijn gemak gedaan en genoten van het landschap.

Door watervallen en rivieren.OLYMPUS DIGITAL CAMERARegelmatig platte banden, maar er was een volgwagen van voor en vanachter. Ook een paar valpartijen (ikke niet!)

Er werd dikwijls gestopt, om foto’s en video’s te nemen en te wachten op de achterblijvers. Het leukst voor mij was als de groep uiteen viel en ik alleen door de wolken fietste en enkel het geluid van de banden op de gravel.Op een paar uur waren we 3600 meter gezakt, van koud en regen naar de tropische jungle!  Daar kregen we lunch en wat tijd om te relaxen ( in zwembad, maar iedereen vond het water te vuil)P1120114_800x600Ondertussen werden de fietsen gekuist voor de volgende groep.

Dan volgde een lange busrit terug naar La Paz, langs de nieuwe (veilige) baan.P1120157_800x600

Dag 26  La Paz   Santa Cruz  Madrid  Brussel

Einde van de vakantie en terug naar huis.

Vroeg moeten opstaan en  om 5u30 stond de taxi er, mooi op tijd. Door de nog lege stad waren we vlug aan de luchthaven.

Onze bagage kon rechtstreeks naar Brussel, daar moesten we niet meer naar kijken, gemakkelijk.  Dan wachten aan gate 8B. Tegen 8u was daar nog geen beweging en wij moesten om 8u opstijgen! Ik begon wat rond te lopen en zag dan dat de mensen binnen gingen langs gate 8. Ilse gaan halen aan de andere gate, en toen we terug waren was gate 8 voor Santa Cruz gesloten!!!  Paniek!! Er was nog een groepje mensen in dezelfde situatie en ene die Spaans sprak is gaan informeren : oh daar weet ik niks van , ik ben van een andere maatschappij enz…dan hadden we nieuws: het vliegtuig is nog niet vertrokken. Allee dat was al goed nieuws. Na weer wachten konden we eindelijk inchecken. Langs gate 8(alle vluchten vertrekken langs gate 8) en dan helemaal over de tarmac naar ons vliegtuig. En hopen dat je op het juiste zit, want er stonden verschillende vliegtuigen open!

Eerste vlucht was kort, tot Santa Cruz. En we kregen geen drinken of ontbijt.

In Santa Cruz zijn we met ons laatste beetje geld iets gaan zoeken om te eten. Ilse een veggie broodje en ik een cakeje. Ze hadden geen sla voor het broodje en vroegen of er dan kaas op mocht. Bij het afrekenen was het ineens duurder wegens de kaas, en dat geld hadden we niet! Ilse reclameren, dat er al geen sla was en dat die kaas dan in de plaats was. Ok, dat was gelukt. We hadden nog een paar bolivianos te kort met dat cakeje, maar we hebben het toch gekregen.

Daarna handbagage check. Alles moest eruit, elk zakje werd gecontroleerd.

Dan politie, paspoort controle, fotocopie, fotootje, allerlei vragen in het Spaans, konden geen Engels…maar ik mocht doorgaan en Ilse ook (die had ergens anders controle)

Maar dan was het nog niet gedaan : nu Narcotic Controle : nog eens handbagage check, weer alles eruit, dat mens rook aan alles( gezellige job). Ook daar weer vragen in het Spaans die ik niet verstond. Omdat ik niet antwoordde moest ik mee naar een kamertje…. daar lagen allerlei mysterieuze instrumenten….ze vroeg toen of ik begreep dat het narcotic controle was. Ja dat had ik al wel door. En of ik narcotics bij had. Neen. Na het fouilleren  mocht ik verder. Ilse moest door de body-scan.

Dan waren we eindelijk aan de gate voor de vlucht naar Madrid. Daar duurde het weer een eeuwigheid. Reden : nog een controle door de drugshonden!

De rest is allemaal vlot verlopen. We vroegen ons wel af of onze bagage in La Paz op het vliegtuig was geraakt. Blijkbaar wel, in Brussel lag die op de band.

Binnenkort fotoboek op http://nl.blurb.com/user/sanderan

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s