Cuba sept 2014

Dag 1    Havana                                                                               Casa Belen1850

Vlot in Zaventem geraakt. De bus van de parking stond nog mooi te wachten (we waren 20 min te laat door Wouter). Nergens moeten aanschuiven voor douane en controles.

De vlucht was lang, maar we hadden een spiksplinternieuw toestel, getekend door Panamarenko. Niet ontworpen hé, zijn handtekening  stond in het groot op de neus van de Boeing Dreamflyer.

In Varadero vonden we na enig zoeken onze chauffeur ( allee eigenlijk vond hij ons). Zeer vriendelijk, we mochten hem altijd doen stoppen als we wilden uitstappen. We hebben even aan een mirador aan de grootste en hoogste brug van Cuba gaan kijken. Hier en daar gaf hij nog wat uitleg. Na 2 uur rijden waren we in La Habana! We reden door smalle en vervallen straatjes, daar zou onze casa particulares moeten zijn. Zeer autentiek. De verrassing kwam na de voordeur. Heel mooi huis, met zeeer hoge plafonds en antieke koloniale meubels. De ontvangst was in 100% Spaans. Toch moeilijk te volgen als ze zo snel praten.

Na installatie zijn de we omgeving gaan verkennen. Ik wilde met de ferry de rivier oversteken. Daarvoor moesten we eerst wat toeristengeld wisselen in moneta nationale.  Ze keken mij nogal gek aan, achteraf gezien wisselde ik bijna maandloon!(15€)

Aan de overkant was eigenlijk geen goed zicht op de skyline, maar de boottocht was wel leuk en goedkoop( 0,30€ voor ons drie, heen en terug)

Eten vinden is niet gemakkelijk hier, als het duidelijk is (of er een lokker staat) word je waarschijnlijk afgezet als toerist zijnde. We zijn uiteindelijk dan maar in iets uit onze straat gegaan, amper 3m² groot en eerder een binnentuintje achter een gevel. Allebei spaghetti gegeten, Ilse niet gegeten want ze is stom, en dan nog allemaal een dessertje. Dan hopen dat de prijzen in moneta nationale waren.. Al goed wel, we hebben dus voor minder dan 3 euro gegeten (en gedronken).

Dag 2  Havana                                                                                 Casa Belen1850

Het ontbijt was de ene verrassing na de andere. Ze bleven maar eten aanvoeren. We konden niet bestellen, want we verstonden niks. Ons buikje was goed vol.

Daarna een flater, de kamerdeur dichtgetrokken en de sleutel zat er vanbinnen nog op. Met de loper ging dat natuurlijk niet open. De baas heeft voor hulp moeten bellen.

Onze gids stond er stipt op tijd. Een gepensioneerde man, nogal zakelijk met laptoptas vol paperassen. De communicatie was niet 100% goed verlopen maar dat is niet echt het probleem.

Al vlug bleek dat zijn kennis en oriëntatie niet goed is. Maar blijkbaar is hij tot nu toe alleen chauffeur geweest en nooit gegidst. In het vervolg zullen we eerst onze reisgids lezen. Maar hij doet z’n best, probeert veggierestaurant te zoeken enzo. Hij vraagt aan de bewakers de uitleg en vertaalt dat dan voor ons. Hij vraagt ook de weg aan iedereen. En ik denk dat hij het ook belachelijk vind dat je bijna 2€ extra moet betalen om foto’s te nemen. Hij zegt dan om te snel fotograferen en houdt de bewakers aan de praat.

We zijn naar een camera obscura gaan kijken. Die stond boven op een dak en zo hadden we een 360° uitzicht over de stad. We hebben ook een maquette gezien van het oude stadsdeel.

Toen was de gids moe, hij wilde de rest ineens met de auto doen, terwijl dat echt niet meer ver was. In de namiddag waren verschillende dingen die we wouden gaan zien gesloten (voor renovatie).

’s Avonds zijn we nog naar een fort geweest voor een kanonschot. Vroeger werd dat elke avond gedaan om aan te kondigen dat de stadspoorten gingen sluiten. Nu wordt dat nog elke avond gedaan, voor de toeristen. Het was wel een beetje duur voor wat het was maar dan hebben we dat ook weer gezien hé!

Dag 3  Havana                                                                                 Casa Belen1850

Eerst zijn we naar de kathedraal gegaan want die was gisteren dicht. We konden niet op de toren met uitzichtpunt want dat was alleen open van maandag tot vrijdag. Daarna naar musea de la revolucion. Heel veel te zien en Wouter bleef maar rondkijken.

Dan zijn we naar Miramar gereden. De chiquere buurt waar alle rijken en diplomaten wonen. Daar naar Fuster gaan kijken. De muren rond de huizen in de straat waren versierd met mozaïek. Dat was mooi maar toen kwamen we bij het huis van de kunstenaar! Een heel huis versierd met mozaïek. Dan naar het theater Karl Marx maar dat was, voor de verandering, dicht. Hopelijk was de begraafplaats Christoph Colon niet dicht. Daar hebben we korte rondleiding gekregen door een lokale stand-up comedian gids. Echt wel leuk.

Dan even gestopt bij een parkje waar John Lennon op een bankje zit(een standbeeld). Gaan eten in iets wat er chic uitzag maar we betaalden maar 20 CUC (minder dan €15), we moesten wel lang wachten op ons eten. Na het eten naar callejon de hamel, straatje met grafitti. We moesten een cd kopen om bij te dragen om verf te kunnen kopen voor de kinderen. Dan waren we de chauffeur beu en hebben we gezegd dat we in het kamer gingen rusten om van hem vanaf te raken. Hij had trouwens nog een verrassing, Wouter moest de kaart bestuderen, want hij kende de weg niet. Ik floepte er spontaan uit dat we hem huurde omdat we geen kaart wilde lezen. ’t Toch waar zeker!

Dan wouden we naar een oude apotheek en het musea de la pharmacie gaan maar natuurlijk allebei dicht. Dan maar wat rondgelopen. Mama mocht bij iemand binnen in zijn huis gaan kijken. Na een tijd kwamen we per ongeluk in China Town. Daar hebben we pizza gegeten in een ‘chinees restaurant’ in Cuba.

De mensen zijn heel vriendelijk en laten zich vlot fotograferen, of vragen zelf om gefotografeerd te worden. Iedereen vraagt wel where are you from. Wouter wilt nu een T-shirt met de tekst : I’m from Belgium, don’t ask again. Of ene met I’m not hungry als we langs restaurants komen.

Dag 4       Vinales                                                                Villa Haydee Chiroles

We zijn vertrokken uit Havana, richting Pinar del Rio. Langs de autopista met 3 rijstroken per richting  met voetgangers, paard en kar,camionbussen…de verkeersregels zijn hier precies anders dan bij ons. Linker rijstrook gebruiken is veiliger om geen mensen te overrijden.

We stopten ergens om de weg te vragen, aangezien de chauffeur de weg niet wist. Een jongeman kwam aanbieden dat hij de weg zou wijzen naar de Tabaco Plantage. Er stond er één  in ons programma en we vroegen of we naar daar konden gaan(was de beste volgens de reisgids), geen probleem zei hij. Hij is dan meegereden om de weg te tonen, maar natuurlijk naar een andere Plantage..(Wouter heel slecht gezind) Daar kregen we veel uitleg en een rondleiding van een gids die heel goed Engels kon. Op het einde was er uiteraard de mogelijkheid om sigaren te kopen, ze zouden tot de beste ter wereld behoren. We hebben er dan een paar gekocht als souvenir en cadeautjes. De twee andere, Duitsers, hadden echter plannen om grotere aantallen te kopen en vroegen al of het mogelijk was met creditcard of euro’s te betalen. Hoeveel ze er uiteindelijk gekocht hebben weten we niet. Waarschijnlijk ieders 50, het maximum aantal dat per persoon uitgevoerd mag worden zonder enige aangifte.

Daarna zijn we naar een Rum-fabriek gegaan( nog altijd met die kerel -landbouwingenieur,nu gids) Een zeer klein fabriekje waar alles zo goed als met de hand gedaan wordt. De rum is enkel in de fabriek te koop. We hebben 2 flessen gekocht omdat het wel lekkere was, en vooral helemaal niet duur. De rondleiding zelf stelde eigenlijk echt niets voor, maar we hebben dan ook niet betaald (we waren al buiten toen we het besefte).

Die kerel heeft ons dan een restaurant aangewezen ,waar we even sandwiches hebben gegeten (en ijs als dessert) en zijn dan naar het Museo de Ciencias Naturales gegaan. Dit bezoek was vooral voor het speciaal gebouw. Er stonden opgezette dieren en in de binnentuin enkele betonnen dinosaurussen. Hoe langer je rondkeek, hoe meer er te ontdekken viel. Een mevrouw van het museum wilde alles uitleggen in Spaans aan ons, en als ze traag sprak verstonden we nog wel veel.

We moesten dan verder rijden naar Vinales, door de bergen met mooie uitzichten. Eenmaal aangekomen in de casa was het al te laat om nog naar de grotten te gaan. Het is ook hard beginnen regenen, dus veel kunnen we niet doen. We gaan nog wel naar een uitkijkpunt als het zonsondergang is en de vrouw van de casa wist ons te vertellen dat er een processie en feest is op het dorpsplein deze avond. Ze gaat ook een wandeling met plaatselijke gids voor ons regelen voor morgenvroeg.

De gids vergeet echt wel snel, zijn Engels is erg beperkt en soms weet ik echt niet wat de bedoeling is. Langs de andere kant regelt hij soms wel dingen, zoals op het terras van een chique hotel naar de zonsondergang  gaan kijken.

Dag 5   Las Terrazas                                                                                    La Moka

De dame van onze casa is superlief en heeft voor ons een wandeling met gids geregeld. Drie uur wandelen, langs koffieboer, grot en tabakboer. De gids zei wel niet veel, maar toch was het zeer geslaagd. Al de andere toeristen kwamen per paard. Het was commercieel, maar zo primitief dat het best sympathiek was. De grot was klein, we moesten ons door smalle doorgangen wringen.

Daarna zijn we naar de muur van de prehistorie gereden. Dat kostte heel veel en was echt stom : wat dino’s en een maar mensen primitief geschilderd op een rots van 180m hoog.

Soms is onze gids echt tegendraads. Gisteren zei hij nog dat er mooie stranden waren en of we niet wilde zonnen? Vandaag wilden we dat wel doen, en toen zei hij dat dat onmogelijk was want dat was te ver??? Ik vroeg ook om langs de noordelijke baan te rijden, hij beweerde impossible. Na Bosnië weet ik dat je landkaarten niet altijd moet geloven, dus in ging hem niet tegenspreken.

Het was al voorbij etenstijd en we vroegen om in het dorp te gaan eten. Nee, hij bracht ons naar een restaurant op een uitkijkpunt. Het regende verschrikkelijk, we waren ketsnat vanuit de auto naar binnen. Ze hadden geen kaart, we hadden geen idee van prijzen, we kregen een driegangenmenu. Het was lekker, vreesde voor de rekening…maar het was goedkoop!

Daarna een heel stuk rijden naar onze volgende bestemming. Via de autopista. De chauffeur wist de weg niet(en wij lezen dus geen kaart),dus stopt hij op het linkse rijvak, 4 pinkers aan en vraagt de weg aan iemand die op de middenberm staat.

We slapen in een viersterrenhotel maar het is verouderd. We hebben lampen uit de badkamer moeten halen om de grote lamp in de kamer te vijzen want daar zaten geen lampen in. Er is een zwembad aan het hotel maar nu is het te slecht weer om te zwemmen. Het heeft heel de namiddag geregend.

We hebben hier gegeten in een eco-restaurant in het dorp. Ilse soep met fruit. En de rietjes waren holle bamboe stokjes. Je kon van alles de grote van porties kiezen.

Dag 6   Las Terrazas                                                                                    La Moka

Vanmorgen zijn we te voet met gids vertrokken vanuit hotel voor een junglewandeling. Er waren nog 2 Britten en 2 Hollanders met een baby in ons groepje. De gids kon al direct buiten het hotel veel over de plantensoorten vertellen en laten zien. De tour zou 7km zijn en een 3-tal uur duren, we zouden door de jungle gaan en 2 ruïnes van oude Franse koffieplantages zien. Al snel begon het wat te druppelen, maar dat was aangenaam omdat het anders te warm zou zijn. Verder in de jungle begon het dan harder te regenen, maar we konden onderweg schuilen bij een boer waar we toch een pauze zouden houden. Het bleef maar regenen en het zag er niet naar uit dat het zou beteren, en we zijn dan maar vertrokken als het iets minder hard regende. Op het einde van de wandeling zouden we aan de rivier San Juan komen waar we konden zwemmen. Spijtig dat het dan dus regende. Er was blijkbaar een lunch inbegrepen in de prijs, wat dus handig meegenomen was. Na de lunch nam de rest een taxi terug naar het hotel. Maar ik en Ilse vonden dat we toch nog even moesten zwemmen in de mooie rivier, aangezien we helemaal naar daar gestapt waren. Uiteindelijk was het ondanks de regen niet koud. De rivier was ook helemaal niet koud, het was heel aangenaam. De zon begon zelfs te schijnen en mama is er dan ook maar ingegaan. We zijn dan nog wel even gebleven. Onze chauffeur is ons dan komen halen.

Daarna zijn we naar een gerestaureerde koffieplantage op de top van een berg met mooi uitzicht gereden. Het is nu een restaurant, het was gesloten maar onze gids heeft geregeld dat we even binnen mochten kijken. Hij kende deze plek zelf niet en was aangenaam verrast en ging het zeker in volgende tours inlassen. De droogterrassen, slavenverblijven…zo konden we een goed beeld krijgen.

Er was in het dorp ook nog een museumpje, maar…gesloten(alweer). Onze gids is dan wat gaan rondvragen en vond een dame die juist haar krulspelden in had, maar ze is zo toch met ons naar het museum gegaan en gaf uitleg en onze gids probeerde te vertalen. Soms versta je de Spaanse tekst beter dan het Engels van onze gids.

We hebben nog even gezwommen in het hotel om toch eens gezwommen te hebben in het enige hotel met zwembad.

’s Avonds moesten we op zoek gaan naar iets om te eten. Het ene restaurant was nog altijd gesloten en het andere was toe wegens problemen met water. Dan maar een cafetaria van het dorp? Daar hadden ze ook niet echt iets meer. Er was nog een boothuis maar daar hadden ze geen vegetarische dingen. Dan maar het restaurant van ons hotel, en dus heel het dorp rondgestapt voor niets.

Dag 7        Cienfuegos                                                Hostal Cienfuegos Centro

Begonnen met een lange rit van Las Terrazas naar de varkensbaai waar we gingen snorkelen. We hadden het nog nooit gedaan dus wisten we niet echt wat we ervan moesten verwachten. We mochten een uur met een gids snorkelen langs de kust. De gids liet ons zien hoe je je zwemvliezen, duikbril met snorkel en zwemvest juist moest aandoen en dan begonnen we er aan. De eerste adem onder water was wel even raar maar daarna ging het gewoon. We zagen al direct enorm veel vissen met mooie kleuren en patronen, precies alsof we in een groot aquarium zaten te zwemmen. Er waren ook veel rotsen met grote koralen in allerlei verschillende vormen. Al goed heeft mama zo’n onderwatercameraatje (we konden er wel een gebruiken van daar, maar dan moesten we weer betalen (en hoe zouden we dan onze foto’s kunnen krijgen zonder internet?)). Het was echt heel mooi allemaal onder water, zijn geld absoluut waard! Er was zelfs nog een deel dat ze the cave noemde, een waterplas 20 meter landinwaarts. Deze was een soort enorm diepe canyon onder water. Het water was echter minder helder, donkerder, en de vissen waren veel schuwer waardoor je eigenlijk niet veel zag. Voor te duiken zal dit wel zeker de moeite geweest zijn.

Middageten zoeken was wat moeilijk omdat er geen elektriciteit was wegens een accident. Uiteindelijk toch wel iets gevonden.

Dan verder gereden naar Cienfuegos. De straten zijn hier genummerd zoals in New York, maar toch vond de chauffeur onze casa niet. We kregen dan 2 uur om te wandelen in de stad en zouden dan met de auto terug komen. We waren al te laat maar kwamen hem onderweg tegen en spraken dan op het einde van de straat af aan restaurant ‘Olympus’. Toen we aan la punta kwamen hadden we nergens het restaurant gezien. We namen dan 2 fietstaxi’s die ons zouden brengen, maar ze wisten eigenlijk ook niet waar het was. Niemand had gehoord van een restaurant ‘Olympus’, ‘Olympia’,… In een tankstation wouden we bellen naar de chauffeur en bij het tonen van de telefoonnummer wisten ze al genoeg. Ze belden voor ons en konden dan uitleggen waar we stonden. Hij zou direct naar daar komen. Met de auto gereden naar een ander restaurant, want ‘Olympus’ bestond wel degelijk niet . Het was ondertussen al heel laat, en het restaurant was eigenlijk een gastronomisch met enkel uitgebreide  menu’s. Onze gids heeft het dan klaar gekregen dat we een soepje en een slaatje konden eten. Soms is hij wel super.

Dag 8   Trinidad                                                                           Hostal Milagrosa

De chauffeur had een mooi plannetje gekregen met de weg en referentiepunten hoe we moesten rijden. Volgens mij was dat redelijk duidelijk, maar toch stopte hij telkens opnieuw om de weg te vragen.

Eerst wilden we nog een eclectische palacio bezoeken in Cienfuegos. Eigenlijk was dat nog gesloten maar de chauffeur heeft ons toch naar binnengekregen voor een paar foto’s.

Met de overzetboot zijn we naar een klein dorpje met oud fort gevaren. Niks spectaculair, maar niks toeristisch. Allemaal mensen die van of naar de fabriek gingen werken. De chauffeur was aan de auto blijven wachten en babbelt dan met iedereen. Zo komt hij heel wat te weten. Jammer dat zijn Engels te beperkt is, hij wilt dikwijls vanalles zeggen,  maar vindt de woorden niet.

Daarna een hele trip door een mooi berglandschap. De auto heeft maar een kleine motor en bergop was het wel moeilijk.  Er was een gids voor ons geregeld, korte wandeling en zwemmen aan waterval.

Dan moesten we terug door de bergen en het was flink beginnen regenen. De chauffeur zag het precies niet meer zitten, maar we vonden dat het uiteindelijk goed meeviel.

De casa in Trinidad heeft award van Tripadvisor gewonnen. Voor het eerst hebben we in de casa zelf gegeten. Te uitgebreid en weeral bonensoep, kip met rijst, mango, advocado en zo van die toestanden.

Vanavond staat er nog een bar met live optredens op het programma. We wilden te voet gaan, maar de chauffeur was bang dat we de casa nooit zouden terugvinden. De dame van de casa had het uitgelegd, niks moeilijk aan. Toch wilde Alvaro ons per auto de weg tonen. Zelf reed hij 3x om en zette ons ergens af en we waren totaal onze oriëntatie kwijt. Heel wat gestapt voor niks, de bars waren ook niet echt ons ding en we waren moe.

Dag 9  Trinidad                                                                           Hostal Milagrosa

Vandaag rondgelopen in Trinidad. Eerst zijn we naar een oude trein gaan kijken, een trein voor toeristen maar die was nu in reparatie. Daarna in het stadje zelf gaan kijken. Zonder Alvaro, wij wilden wandelen(echt niet ver) en hij bleef bij de auto. Heel de tijd lastig gevallen, taxitour? zeep? Dollar? Er zijn veel musea maar we hebben ze niet allemaal gedaan. Wel de maquette van Trinidad, museo de historia de municipales en dan museo de arquitectura colonial. Een knappe WC gezien en ook antieke douche met regenkop en zijsproeiers en warm water.Daarna zijn we gaan eten, deze keer geen hele menu met weeral rijst maar een smoske en een slaatje. Het centrum is mooi gerestaureerd, gekleurde huisjes en weg in kasseistenen. Dan zijn we naar ermita de la popa gegaan, een ruïne van een kerk op een berg maar dat was afgesloten want ze waren er aan het werken. Hier nog het echte Trinidad. Dan nog even binnengeweest in de iglesia de la santisima Trinidad. Dan naar een andere ruïne van een kerk geweest op een pleintje. Daarna terug naar de casa om ons zwemgerief aan te doen en naar het strand te gaan. Er zijn zwarte stranden en witte, wij verkozen de witte. We zaten op een stukje strand voor de ‘locals’, het andere stuk strand was voor het vijf-sterren all inclusive hotel. Het water van de zee was heel warm! Toen begon het ineens heel hard te waaien en zijn we maar terug gereden. We wilden die zwarte stranden wel eens even zien, maar toen zei de chauffeur dat dat ver weg was???

’s Avonds wilden we nog naar de cinema. We hebben daar een hele tijd gewacht, het licht brandde aan de kassa en door een deur die openstond zagen we iemand op laptop bezig. Eerst dachten we dat die de film aan het voorbereiden was, maar die zat spelletjes te spelen. Hij zag ons uiteindelijk staan en …speelde gewoon verder. Er kwam niemand anders naar de cinema, de film ging gewoon niet door.

Dag 10       Camaguey                                                                             Casa Bada

Weer veel kilometers vandaag.

Eerst zijn we langs een koloniale suikerplantage geweest. De oude toren om te waken over de slaven stond er nog, mooi uitzicht. De rest was vreselijk toeristisch. Vrouwen die zogezegd handgeborduurde tafelkleden verkochten en andere prullaria. Weer bedelen voor zeep, bikken of dollars. Ik had een paar vrouwen gefotografeerd en kon niks anders geven dan ballonnen. Ik vroeg of ze kinderen hadden, si si tres, en opeens uit het niets stonden zeker 10 volwassenen rond mij met massa’s kinderen thuis. De chauffeur bracht ons ook naar de plek waar vroeger de waterput was, maar je kon er niet veel van zien.

De lange trip is nog onderbroken door lunch in Cubaans restaurant, waar we in national pesos betaalden( omgerekend 4€ voor alle 3 samen)

In de late namiddag aangekomen in Camaguey. Hartelijke ontvangst in de Casa. Het staat hier vol beeldjes en pluche beesten, tot in de badkamer!

We zijn onmiddellijk  de stad gaan verkennen. Volgens de reisgids een doolhof. Het was vooral moeilijk omdat het plannetje niet klopte. Alle musea waren dicht( het is zondag).

 

Dag 11    Santiago                                                                    Hostal Las Terrazas

Vandaag nog langere autorit. Iedereen zei dat de weg in zeer slechte was en de chauffeur was weer zenuwachtig. We hebben ook koeien gezien die uitgebroken waren en over de weg liepen.

Gestopt in Bayamo, de geboorteplaats van onze chauffeur. En hij kende daar de weg zonder 100x vragen. Spijtig genoeg waren de musea daar gesloten op maandag. De chauffeur heeft uiteindelijk toch iemand te pakken gekregen die wat uitleg gaf. Het museum openen voor ons was net iets te veel gevraagd. Deze plaats is ooit heel rijk geweest, het volkslied is hier gecomponeerd.

Vervolg van de rit, ik vond de weg beter dan voorspeld. Links rijden om putten te vermijden is hier normaal, maar als de chauffeur links blijft rijden als er een tegenligger aankomt was het even spannend.

Santiago de Cuba is een grote stad en zeer druk en ze rijden hier zoals in Parijs. De chauffeur stopt om de 500m om de weg te vragen, tot ergernis van de auto achter ons. Hij reed dan anders dan ze uitlegden, moest blokje omrijden voor terug(wegens enkelrichting waarschijnlijk) en sloeg dan totaal tilt. Rechts was nu links, maar oriëntatie heeft hij niet. Ergens geparkeerd en de eigenaar van de casa gebeld om voor te rijden. Die vond ons niet, dan stonden er al 4 mensen rond onze auto om de weg uit te leggen, iemand had een stadsplan, maar  toch kwam er geen schot in de zaak. Uiteindelijk is iemand voor ons gereden.

Weer heel vriendelijk ontvangen in de casa, dit maal in perfect Amerikaans.

Het werd al donker en we zijn in de stad gaan eten.

Onze chauffeur is komen zeggen dat hij voor morgen een gids heeft en dat we alles met de auto kunnen doen(het is hier nogal op en neer). We vinden wandelen leuker en hopen dat die gids dat voorstelt. Het historische centrum is niet zo groot, de rest willen we wel per auto doen.

Dag 12    Santiago                                                                   Hostal Las Terrazas

Het idee van een lokale gids te nemen was fantastisch, qua prijs viel dat goed mee. Zo hebben we de belangrijkste bezienswaardigheden die wat verder van het centrum waren per auto bezocht. De lokale gids kende de weg perfect en heeft een mooie toer gemaakt langs de zaken die ons interesseerden : plaza de la revolucion, Moncada kazerne, begraafplaats met mausoleum met aflossing van de wacht, El Morro fort en per ferry naar piepklein eilandje. In 2012 heeft de orkaan Sandy hier lelijk gedaan : hele wijken weggeblazen. Je ziet geen grote bomen meer, de plaza’s hebben weinig schaduw van de nieuw aangeplante boompjes.

Onze chauffeur ging niet overal mee binnen en de lokale gids kon enkel Spaans. Heel vermoeiend om naar te luisteren, toch begrepen we de hoofdzaken wel.

We hadden honger en vroegen om naar een restaurant waar ze sandwiches hadden te rijden. De gids bracht ons tegen alle verwachtingen in naar een national pesos restaurant. Dus zeer goedkoop gegeten.

We hoopte verder zonder gids te kunnen gaan, maar dat lukte niet. Achteraf gezien niet slecht, want we mochten nog even binnen in een gesloten museum voor een foto.

Daarna  alleen nog wat in een volkse wijk gewandeld, steile straatjes en trappenstraatjes. Hier toch wel armoede en krotwoningen.

Dag 13   Baracoa                                                         Casa La Terraza de Baracoa

Vroeg vertrokken omdat het ver rijden was, van Santiago de Cuba naar Baracoa, de meest oostelijke stad van onze reis.

Tussenstop gemaakt aan een mirador aan Guantanamo Bay, waar in de verre verte iets te zien was van de Amerikaanse basis. Dichterbij konden we niet geraken. Gids liet wat foto’s zien van hoe het er uit zou zien, met huizen, hospitaal en zelfs school. Op de vraag hoe het nu zit met het verlopen van de huurduur van de Amerikanen antwoordde de chauffeur niet echt.

Middageten in een restaurant aan de zee met een heel mooi uitzicht. We hebben nog even kunnen zwemmen voordat ons eten (wel weer kip met rijst) er was. Ook veel mooie schelpjes gevonden.

Dan verder richting Baracoa, langs een bergpas. Heel mooie uitzichten over de bergen, waar wolken tussen hingen en het nog mooier en mystieker maakte. Op elke mirador wel verkopers van bananen, chocolade,…

Baracoa een deel met de auto gedaan, tot op het puntje waar een mooi uitzicht is over de Tafelberg waar Columbus aan land zou gekomen zijn. Te voet terug door het stadje naar het centrum en casa. Niet echt groot stadje, bijna alles gezien.

Dag 14   Gibara                                                                                    Hotel Ordoño

Vandaag vertrokken richting Gibara. Eerst langs het chocoladefabriek en het Cucuruchofabriek gereden maar dat mochten we niet bezoeken omdat de chocolade en de snoepjes anders worden nagemaakt. Daarna naar Moa, 60km langs onverharde weg. We kwamen voorbij nikkelfabrieken maar daar mochten we ook geen foto’s trekken. Onderweg was nog een stop voorzien op een eiland waar stranden waren en Afrikaanse dieren waar je ook safari’s kon doen. Weeral 10km op een kiezelweggetje om dan daar aan te komen en te ontdekken dat de inkom 10CUC per persoon is en het eten was daar 15CUC per persoon. Dat vonden we veel te duur want we hadden ook niet veel tijd om er te blijven. En als je de safari wou doen was het nog eens 9CUC per persoon extra! Weer 10km terug op het kiezelweggetje en verder naar Gibara. Daar zijn we eigenlijk pas laat aangekomen maar we hebben nog wat kunnen rondwandelen in het stadje. Het was weer onweer (zoals bijna elke avond) en we hebben foto’s en filmpjes proberen maken van de bliksem. Daarna op zoek naar iets om te gaan eten, liefst iets anders dan rijst. We gingen dan maar ergens een ‘pan con queso’ eten maar dat broodje bleek een mini-pistoleetje dus daar hadden we niet genoeg mee. Goed dat ze overal El Rapido hebben waar ze ijsjes hebben.

Het is hier heel rustig en de mensen zijn heel vriendelijk, zonder iets te willen of te lokken of dergelijke. We kwamen iemand tegen die in het museum werkt dat we wilden zien maar niet vonden. Ze heeft dan uitgelegd waar het was en we gaan dan morgenvroeg nog even langs, want Ilse wilt perse de hermafrodiete kip (haan?) zien.

We hebben dit maal geen casa maar een boutique-hotel in een gerestaureerd palacio. Heel chique. En alle moderne luxe. En betalend internet.

Dag 15    Santa Clara                                                         Casa Ernesto y Mireya

We zijn voor de lange rit nog even langs het Museo Historia Natural geweest. Weer veel opgezette dieren, met de hermafrodiete kip/haan als pronkstuk. De kip/haan zou zich in cycli als kip gedragen hebben en dan weer als haan. Hij/zij zou eieren gelegd hebben maar altijd ook zelf opgegeten. Verder stonden er nog enkele rare misvormingen als een geit met 2 koppen. Er stonden foetussen van verschillende dieren in sterk water. Er was in dat kleine museum toch wel heel veel te zien.

Dan de lange rit naar Santa Clara, waar we eigenlijk een hele dag over gedaan hebben. De wegen zijn hier wel weer terug beter. Maar vaak is de autostrade hier 3 rijvakken voor beide richtingen, zonder middenberm. Soms zijn de inhaalmanoeuvres van onze chauffeur wel gevaarlijk.

In Santa Clara hebben we nog niet veel tijd gehad want we zijn pas redelijk laat aangekomen en hebben enkel wat in de buurt kunnen rondlopen. Het centrale plein is dicht bij de casa en de bomen zaten er vol met vogels, heel veel lawaai.

Dag 16    Varadero                                                                    Casa Mary y Angel

In Santa Clara eerst nog naar de gepantserde trein en het mausoleum van Ché.

Het laatste stuk wat langer rijden dan ik verwachtte. Het stadje voor Varadero zijn we nog eens goedkoop gaan eten in een national pesos restaurant. Zag er keichique uit, hebben voor nog geen 5€ met drie gegeten.

Varadero is een schiereiland met vooral all inclusief hotels, waar geen Cubanen mogen komen. Onze casa is echter meer in het begin, hier zijn het vooral locals. Het strand is gratis, mooi, maar wel veel afval. Het water is helder en warm. Zonnen is onmogelijk, veel te warm. Het strand is omzoomd met bomen en daar is het zalig relaxen.

’s Avonds zijn we  nog even naar het strand gegaan om de bliksems te kunnen zien, bijna elke seconde was er wel één! We hebben geprobeerd mooie foto’s te nemen, maar dat is niet gemakkelijk.

Dag 17    Varadero                                                                    Casa Mary y Angel

Laatste dag met de chauffeur. Waarmee we geen rekening hebben gehouden, is het feit dat de auto vandaag in Havana moest ingeleverd worden. Dat ging de chauffeur wel doen want wij blijven hier nog een nacht. Havana is zo’n 2,5 uur rijden , dus wilde hij op tijd doorrijden.

Eerst hebben we het schiereiland afgereden. Hoe verder naar het puntje, hoe chiquer de hotels en appartementen. Tegenwoordig mag iedereen met geld daar komen, dus ook Cubanen.

Daarna wilden we nog naar Matanzas, een stadje zo’n 40km van hier. Eerst had de chauffeur daar precies geen goesting voor. Hij is toch gereden en ons in het centrum afgezet. Wij hebben wat rondgelopen en het museo del farmacia bezocht. Wel de moeite. We durfden niet te lang wegblijven.

Toen vroeg de chauffeur wat we al gezien hadden. Hij had ondertussen een lijstje gemaakt en heeft ons naar ALLES wat er nog te doen was gebracht. We zijn nog naar een fort geweest, grotten en een mooi uitzichtpunt.

Dan terug naar Varadero en het afscheid. Wij zijn nog naar het strand gegaan tot het slecht weer werd.

Dag 18    Varadero                                                                    Casa Mary y Angel

Nog een halve dag om te genieten van zon en strand. Spijtig genoeg was het bewolkt. Toch gaan zwemmen in de zee, tot regen en onweer te dicht kwamen.

Er zat niks anders op dan in de kamer te wachten tot de transfer naar de luchthaven. En te wachten om aan boord te gaan en te wachten in het vliegtuig tijdens de tussenlanding in Mexico (we mochten er niet uit om de benen te strekken). Hele lange reis dus, Wouter afgezet in Leuven en dan eindelijk naar huis en gaan slapen.

fotoboek : http://nl.blurb.com/b/5831906-c-u-b-a

Advertenties

Namibia sept 2015

OMV_Map_Namibia6_675x600

Dag 1    Brussel – Frankfurt – Windhoek                   TRANS KALAHARI INN

Na wat gesukkel aan de selfscan en een paar keer van de ’t kastje naar de muur gestuurd te zijn, hebben we in de wacht ruimte drie ligstoelen kunnen inpalmen. Een paar waren blij hun ogen nog wat te kunnen sluiten.OLYMPUS DIGITAL CAMERADe eerste vlucht(Lufthansa) was maar een uurtje en we kregen zelfs een drankje aangeboden. Nog een hazenslaapje en dan een paar kilometers stappen naar de andere terminal in Frankfurt. Condor is een lowcost maatschappij, maar bieden toch een hele reeks (nieuwe) tijdschriften gratis aan. We hebben er een paar meegenomen. En teruggelegd.OLYMPUS DIGITAL CAMERANog een paar uurtjes slaap ingehaald, eten, een filmpke kijken…OLYMPUS DIGITAL CAMERAWe vliegen nu boven Nigeria,boven sahara, maar we zien alleen een zee van wolkjes. Nog 5000km te gaan-5u30.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOndertussen zitten we in de lodge. Grote kamer met nog aparte kamer. De temperatuur valt goed mee, niet vriezen en we hebben een dik dekbed. De GPS gaat, en vindt de satellieten dus dat zal wel lukken.

Dag 2    Windhoek   45km                                     LONDININGI GUEST HOUSE

Deze morgen stond de chauffeur ons al op te wachten. Hij wilde direct vertrekken. Wij hadden onze klokken verzet, maar in de foute richting ! Hoe stom!!! Het was dus 2 uur later dan we dachten! Het ontbijt was ook al afgelopen, maar we hebben toch nog eten gekregen.

Dan zijn we onze auto gaan oppikken : nen hele chique, een categorie hoger dan geboekt : Toyota Fortuner, diesel, 3liter motor. We hebben een extra verzekering tegen banden  en ruitschade, en een tweede reservewiel. Jerrycan verzekerde ze ons dat dat niet nodig was, plenty of fuel in Namibia. Ik(Anne) mocht als eerste rijden. Kei harde vering en trillend stuur. Dat belooft voor op de gravelroads. Links rijden met stuur rechts is toch wennen. Maar de kinderen assisteren goed en zeggen vb rechts afdraaien en links rijden.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOmdat het dus zo laat al was, zijn we direct naar onze lodge in Windhoek kunnen rijden. Heeft de nodige Tripadvisor certificaten, niks aan toe te voegen. We hebben 2 kamers.

De winter hier is zeer relatief : het was vandaag tot 31°. De stadswandeling hebben we een stuk met de auto gedaan, de rest gewandeld.
Veel winkels, maar dicht op zondag. De stad was nogal doods, en niet zo veel bezienswaardigheden.

We zijn iets gaan drinken in de skybar van het Hilton Hotel. Stond in een reisgids, nogal duur maar mooi uitzicht. 1,5€ voor een drankje, dat is toch niet veel? Er was ook een infinity pool, maar ik denk dat ze dat niet goed begrepen hebben, er was niks infinity aan.IMG_0176_800x533_800x533

Daarna hebben we nog was rondgelopen en dan gaan eten : Indisch, omdat Ilse dan zeker was van vegetarisch. ’t Was lekker.

Als wij hier iets tegen elkaar zeggen, verstaan de mensen dat, het lijkt op Zuid-Afrikaans hé.IMG_0083_800x533_800x533First impresson of Namibia#FeelingFineInNamibia

IMG_0126_800x533_800x533
What does it mean? #Confused
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
No drinking for me
IMG_0155_800x533_800x533
Water is schaars
IMG_0132_800x533_800x533
Oud en nieuw, mooi en lelijk
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Londiningi Guest House

Dag 3     Mariental    400km                                                            AUOB LODGE

Beste lezers,

Het is me een genoegen tot jullie te mogen spreken. In wat volgt neem ik jullie mee op avontuur, naar de wondere wereld van Namibië. Waar de steenbok zijn eigen kring heeft en mensen hun persoonlijke barbershop.

We beginnen bij het begin.

Vanmorgen een goed ontbijt gehad met toast, vers fruit, spek & eieren, pannenkoeken,… Niets op aan te merken.

Om 9uur werden we opgehaald door een gids om een sightseeing tour per auto te doen. We zouden door de (arme) buitenwijken van Windhoek rijden. Om kwart na 9 was er echter nog niemand te bespeuren. Afrikaanse tijd dan zeker? Om half 10 nog niemand. We lieten iemand bellen om te vragen waar de gids bleef. Die was het blijkbaar vergeten of iets in die aard, maar ze zouden er binnen het kwartier zijn!

Om 10 na 10 kwam er eindelijk een busje aan dat ons oppikte. We moesten dan toch vragen om de tour wat in te korten omdat we in de namiddag nog erg ver en lang moesten rijden. De eerste stop was een kerkhof waar de helden van de Namibische onafhankelijkheid begraven waren. Mensen kunnen hier oneindig lang begraven liggen, ‘er is hier toch plaats genoeg’.

Als volgende stop gingen we naar een overdekte markt, waar vooral de vleesafdeling indrukwekkend was. Overal lagen stukken vee, hoofden langs de kant, magen in een soort waterbadje,… En deze werden zorgvuldig in stukken gehakt met een gewone bijl. We hebben een stukje vlees van de barbecue mogen proeven, erg lekker.P1000307_800x600

P1000319_800x600Voor de rest veel ‘barbershops’ en schoonheidssalonnetjes, in elke denkbaar huisje, kotje, hutje,…

De laatste stop bij een soort beschutte werkplaats. Ze vangen daar arme en gehandicapte vrouwen op. Die maken met recycleerbaar materiaal nieuwe spullen zoals juwelen. Er was ook een naaiatelier waar ze batikten en borduurden. Daarna konden we iets kopen in het winkeltje daar (wat we natuurlijk niet hebben gedaan hoewel er wel toffe dingen waren).

De normaal 3 uur durende tour werd afgerond om 20 na 12, zodat we toch weer wat verloren tijd konden inhalen.

Dan begon de tocht naar het volgende guesthouse. Hele lange rechte wegen met uitgestrekte landschappen zoals op televisie.

Onderweg zijn we de Steenbokskeerkring gepasseerd.P1000445_800x600Ilse en ik hebben ook voor de eerste keer gereden met de auto. Op de snelweg is dat links rijden natuurlijk niet moeilijk.P1000387_800x600

P1000399_800x600Ook al wat “wilde” dieren gezien : bavianen, antilopen en zelfs 2 neushorens! P1000469_800x600Toen we aankwamen was het al juist donker geworden en de uitbater was precies al wat ongerust.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Auob Lodge

We zijn daarna ook even naar de sterren gaan zien. Fotograferen was wat moeilijk, maar met statief kan je toch iets zien. Natuurlijk niet zoals in het echt. We moesten terug naar binnen omdat het hard begon te waaien en er veel zand meegenomen werd.

Dan zijn we op de moment aangekomen waar ik moet afronden en het verhaal door moet geven voor enkele aanvullingen, aanpassingen of zelfs complete verbeteringen.

Ik dank u voor u aandacht en hoop dat jullie ervan genoten hebben.

Wouter

Dag 4      Ai-Ais    570km                                   AI-AIS HOT SPRINGS RESORT

Vroeg opgestaan en lekker ontbijt gekregen.

Een stukje moesten we terugrijden langs dezelfde weg, maar dat was niet erg, gisteren was het donker en hadden we niks gezien.

De gravel roads zijn (tot nu toe) in goede staat en onze Fortuner rijdt daar vlot 80km/uur over.

Het landschap is werkelijk adembenemend. Maar na 4 uur hetzelfde te zien , wordt het toch wat saai. P1000900_800x600In the middle of nowhere stond ineens een gast te liften. Ik vond dat we die moesten meenemen. Wat later was er nog ene, die kon er dan ook maar bij. We hebben ze 40km verder afgezet. Als er geen auto’s komen doen ze dat gewoon te voet!!

Ik had een “geheim” adres gevonden, om het toeristische kokerboombos en giants playground te vermijden. Een oudere man had fossielen gevonden op zijn domein en om zijn inkomsten als boer wat aan te vullen, gaf hij rondleidingen voor toeristen. Heel enthousiast en echt interessant . Daarna mochten we nog alleen rondlopen in zijn kokerbomenbos en rotsenformaties. We hebben de complete stilte ervaren!P1000639_800x600

P1000686_169x600

P1000685_800x600

P1000755_800x600

In het volgende stadje hebben we gegeten(zeer goedkoop) en inkopen gedaan.

P1000796_800x600
Gratis museum in Keetmanshoop

In de supermarkt zijn we onze lifter tegengekomen. Nu wilde hij nog geld. Dat vonden we ondankbaar, na de gratis lift.

We waren weeral dik over tijd, dat wordt koersen naar de volgende bestemming.

IMG_0692_800x533
Selfie op de snelweg

IMG_0931_800x533Een heel stuk over de autostrade en dan weer gravel. Onderweg zonsondergang en dan weer pikdonker. Bijna een antiloop overreden.IMG_0928_800x533Het National Park waar we logeerden was al gesloten, maar de nachtwaker kon ons wel de sleutel bezorgen. We zijn niet zeker dat we in de juiste accommodatie zitten : dit is een oversized chalet (hé mannen,dat plan was in cm, niet in inches), met open patio met jacuzzi…verder is er een spa met warmwaterbronnen en een buitenzwembad. Het is hier ’s avonds veel warmer en de kinderen zijn in het donker nog gaan zwemmen.

Dag 5     Ai-Ais                                                     AI-AIS HOT SPRINGS RESORT

De enige dag dat we konden uitslapen, moesten we toch vroeg uit de veren om te horen of we nog een guided walk konden meedoen. Dus om 7uur naar  de receptie om ook nog in te checken en een gids zoeken. Die zou om 8 uur komen, wij snel ontbijten, om dan nog een half uur op de gids te moeten wachten.

We zijn op het einde van de Fish River Canyon gaan wandelen, in de uitgedroogde rivierbedding. Echt prachtige natuur. De gids leerde ons verschillende sporen herkennen. Toch een tocht van 4 uur.

P1010073_800x600In de namiddag zijn we gaan zwemmen, zowel buiten als binnen. Het binnenzwembad wordt gevuld uit de warmwaterbron(65°C), en gradueel wordt er koud water bijgedaan. Echt oppassen dat je niet in het warmste stuk erin stapt!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEr was ook een Spa, waar ik(Anne) mijn pijnlijke voeten een beurt heb laten geven (moest van Ilse)OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dag 2 zonder wifi, we worden stilaan wereldvreemd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Ai-Ais Hot Spring Resort VIP chalet

Dag  6    Keetmanshoop     280km                             ALTE KALKOFEN LODGE

Vandaag helemaal rond moeten rijden naar het begin van de Fish River Canyon.

Amazing, zou Astrid zeggen, maar het was echt amazing. Verschillende uitkijkpunten, hetzelfde, maar toch anders. In het begin was het heel toeristisch(zeker 10 auto’s), maar wij hebben ook zijwegen genomen, heel hobbelig, maar de zichten waren fantastisch. Op foto zal dat niet zoveel zeggen. IMG_1235_800x533

Het was alweer ver over etenstijd en de restaurants zijn hier niet dik bezaaid. Het enige, in the middle of nowhere( zoals alles hier) was de Canyon Road House. Een oude garage, nu lodge, restaurant, souvenirshop en tankstation van een verzamelaar. Echt maf. We hebben daar een summer salad gegeten op het terras.

P1010508_800x600Dan nog veeeeeel kilomers, een paar keer fotostoppen. De GPS doet het prima, ze heeft niet zoveel werk : rij 75 km, 124km, 225km. IMG_1593_800x533Het was net voor zonsondergang als we de Lodge bereikten. Eigenaar was blij ons te zien, begon al ongerust te worden. Weer prachtige locatie, huisje heel gezellig ingericht, precies zoals in het programma met 4 in bed. We werden om 19u verwacht voor het diner.3 gangen menu, Wouter en ik hebben orynx steak gegeten, lekker.

P1010666_800x600
Alte Kalkofen Lodge
P1010133_800x600
Wilde struisvogels
P1010143_800x600
Hopelijk moeten wij zo niet eindigen

Dag 7    Aus      430km                                                              BAHNHOF HOTEL

Vandaag weer vroeg opgestaan en de zonsopgang gezien. Gespreksonderwerp aan ontbijt: deze nacht heeft het geregend,een half minuutje, zeer ongewoon buiten het regenseizoen.

Na het ontbijt snel doorrijden want we moesten om 11u aan Kolmanskop zijn voor een gegidste tour. Kolmanskop is een verlaten dorp gebouwd met diamantsgeld. Alle huizen zitten nu vol zand. Er was zelfs een ziekenhuis en bowlingbaan. Elk huis had telefoon, lang voor Europa!

Daarna verder gereden naar Dias Point aan de zee, veel wind, en maar 14°. Daar konden we flamingo’s, zeehonden en zelfs pinguïns zien. Wel vanop een afstandje dus we konden geen selfies met de pinguïns nemen.P1060113_160x600P1010292_800x600Toen zijn we nog een sightseeing tour gaan doen in het stadje. Oude koloniale huizen in verschillende kleurtjes.P1020233_800x600Één huis is nu een museum dat je kan bezoeken.P1020183_269x600

Op de weg naar het hotel wilde paarden tegengekomen, naast de snelweg. Één van de waypoints was een drinkplaats voor wilde paarden waar we zijn gestopt maar daar was natuurlijk geen paard te zien.

P1020338_800x600
Gemsbokken, hiervoor stoppen we al niet meer

We zijn nu in Bahnhof Hotel in Aus, waar onze tafel voor diner al gedekt stond. We hebben steak gegeten : 300 gr! Ilse koos een vegetarische pizza.OLYMPUS DIGITAL CAMERANa het eten waren onze bedden opengelegd en kleine lichtjes aangestoken.

Dag 8      Sossusvlei        380km                               A LITTLE SOSSUS LODGE

Vandaag zijn we vroeg opgestaan. We moesten ver rijden, maar konden onderweg een kasteel bezoeken.P1020386_800x600Het werd in het begin van de 20ste eeuw in the middle of nowhere gebouwd door een excentriek Duits koppel. Zowat alle bouwmaterialen werden geïmporteerd vanuit Europa, om dan vanaf de haven nog 100den kilometers met os en kar vervoerd te moeten worden. We waren heel de tijd alleen, maar op het einde kwamen er heel veel andere mensen. Juist op tijd dus, we hebben nog foto’s kunnen trekken zonder toeristen. Daarna gepicknickt en verder gereden naar de lodge. Onderweg nog zebra’s tegengekomen. Die mogen natuurlijk overal oversteken!IMG_2152_800x533We waren rond vrij vroeg in de lodge midden in de woestijn. Weer zo’n accommodatie over de top, maar zeer vriendelijk ontvangen, met verfrissingshanddoekje(het was 37°C°) en drankje.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
A Little Sossus Lodge
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
A room with a view

Om 5 uur konden we een sundowner gamedrive doen, waar we wilde dieren zouden zoeken en dan konden genieten van de zonsondergang. Met zo’n echte open safari-jeep.IMG_2180_800x533In het begin zagen we echt geen enkel dier, maar dan zag de gids heel ver zebra’s staan. Vanaf dan zagen we ook springbokken, gemsbokken, hartebeesten, gnoes,… En ook een giraf.P1010329_800x600Er waren oorspronkelijk 4 giraffen in het park, maar 2 zijn ontsnapt en 1 doodgegaan. Een giraf kan je hier kopen voor 200.000 Namibische dollar (zo’n 13.000 euro). Dan zijn we gestopt en pakte de gids een tafeltje en stoelen uit de auto.IMG_2234_800x533

We konden drinken en hapjes eten voor zonsondergang, maar er waren spijtig genoeg te veel wolken. Wel gezellige babbel met de gids.IMG_2243_800x533Toen het dan echt donker werd zijn we terug naar de lodge gereden waar we een 4 gangen menu kregen. Nu snap ik waarom de reis zo duur is.

Dag 9    Sossusvlei     280km                                                           CAMP GECKO

Weer een fantastische dag. Weer vroeg opgestaan, lekker ontbijt. En dan naar de Sossusvlei, het icoon van Namibië, met zijn rode duinen. Het laatste stuk kon enkel met een 4×4, dus moesten we een shuttle nemen waarop we even moesten wachten. Daarna wilden we de GPS gebruiken om naar de Deadvlei te wandelen, maar hij was de kluts kwijt waardoor we beter gewoon de massa konden volgen. Wouter kon het niet laten een duin te beklimmen. “Heel mooi uitzicht van bovenop de duin. Maar de Deadvlei zelf was mooier als je er echt in stond”.

IMG_2348_800x533Na een zware tocht volgens Ilse en een lichte wandeling volgens Wouter kwamen we aan bij de dode bomen. De terugtocht was zwaarder, bij 40°C en een lichte zandstorm. De shuttle was eigenlijk vol maar van de driver mochten we er toch bij omdat hij ons niet wou achterlaten in de hitte. Een vriendelijke man weigerde op te schuiven ‘omdat hij voor zijn plaats betaald had’. “Iedereen heeft voor zijn plaats betaald” zei de driver, en Wouter mocht dan van voor ergens zitten.OLYMPUS DIGITAL CAMERAEr zat een onervaren 4×4 vast onderweg.Op de terugweg moest Wouter ook nog Dune 45 beklimmen.IMG_2428_800x533Na een lichte lunch zijn we naar de Sesriem Canyon gegaan, vlak er naast eigenlijk. Zeer indrukwekkend.

IMG_2523_800x533

We hebben een kleine rode slang gezien. Onderweg gaf een vrouw een tip over over rotsen te klimmen en dan aan water te komen met vissen. De vissen hebben we niet gezien.IMG_2529_800x533

We hebben onderweg naar de lodge getankt aan een café waar het ook vol stond met oude autowrakken.

Aangekomen in Camp Gecko, we slapen in een soort upgraded tent met een verdiep.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAJuist alle drie een buitendouche genomen met water dat we zelf hebben opgewarmd met een donkey, lekker warm!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

(als je de juiste kraan gebruikt natuurlijk (Wouter douchte als eerste en heeft gewoon het koude water genomen dat overdag wat opgewarmd was in de leidingen (daarna heeft hij ook wel nog een warme douche genomen))). Wouter moet beneden slapen, wat zo goed als buiten is. Er is geen elektriciteit, enkel lampjes die op een zonnepaneeltje werken.OLYMPUS DIGITAL CAMERANu zitten we buiten op het terras te stargazen. En een komeet gezien!!

Dag 10    Swakopmund         290km                Moringa Gardens Appartment

s Morgens moesten we al een heuse wandeling maken om bij het ontbijt te geraken. De lapa lag namelijk bovenop de heuvel. We zagen veel sporen van dieren, maar hebben geen dieren gezien.IMG_2608_800x533Onderweg naar de volgende bestemming passeerde we de Kuiseb Pass, waar mooie golvende bergen waren. Een maanlandschap met hier en daar een plukje dood gras. Mama had verschillende uitkijkpunten aangeduid, maar we mochten niet op de zijwegen zonder permit. En die permit hadden we niet.

Daardoor waren we veel vroeger aan de kust dan gepland.

IMG_2665_800x533
Gravel road bulldozer

 

We hebben pelikanen en flamingo’s gezien.IMG_2804_800x533We wilden veel geld afhalen aan de bank, maar de bank mag geen cash geven. Ze stuurden ons door naar het ATM-automaat. De kaart van mama werkte echter niet. Een andere automaat proberen, maar werkte ook niet. Andere bank, zelfde verhaal. Wordt vervolgd…

Toen zijn we doorgereden naar onze volgende accommodatie in Swakopmund. Een luxueuze penthouse met 3 slaapkamers, 2 badkamers, 2 terrassen,… Vaatwasser, wasmachine en droogkast. Mama begon al direct kleren te wassen.

Daarna boodschappen gedaan en een verkenningstocht door het stadje. De temperatuur is hier ondermaats, maar dat komt door de Benguelastroom (of zoiets).

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVervolg bankaffaire : mama heeft haar online bankieren open gedaan. En wat bleek; enkel opengesteld voor Europa. Gelukkig kon dat via internet aangepast worden voor wereld. Dus alles opgelost.

Dag 11                                                                    Moringa Gardens AppartmentIMG_3099_800x533Heel vroeg opgestaan want we moesten om kwart voor 8 in Walvis Bay zijn om te kajakken. Dan met een 27 jarige aftandse Land Rover vertrokken naar Pelikan Point, een tocht van drie kwartier door  los zand en langs de tweede grootste zoutwinning van de wereld.IMG_2892_800x533

IMG_2952_800x533In de verte zagen we al duizenden zeehonden kijken en denken ‘daar zijn die domme toeristen weer’.

Het kajakken was fantastisch, zoals beloofd echt tussen de zeehonden. Wouter en mama hebben zeehonden aangeraakt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe twee uur waren snel om en we moesten terugkeren. Daarna werd de tafel gedekt en kregen we sandwiches en thee. Op de terugweg moesten we stoppen omdat de remmen vastzaten van het zand en daarna nog eens omdat motor te warm was geworden. Een beetje koud water erbij en we konden verder rijden.IMG_2961_800x533Dan zijn we terug langs de bank gereden. Deze keer met meer succes.

We zijn door een Township gereden, langs de grote straten, dat was geen probleem.

Dan was het tijd voor middageten. Terug bij het appartement zijn we eten gaan halen bij de take away en opgegeten op ons terras in het zonnetje.

Dan de city tour. Eerst het snake park, klein maar fijn. Het was het ‘biggest little snake park of the world’. We waren blij dat ze allemaal achter glas zaten en hopen ze nooit in het wild tegen te komen.

We zijn ook naar het heemkundig museum gegaan, groter dan verwacht met onder andere een oude tandartspraktijk en apotheek. Wouter heeft in de museumshop een tijdschrift over Namibische architectuur gekocht.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIn de stad staan veel oude huizen van begin 20ste eeuw in Duitse stijl. Het is hier wel een stuk toeristischer dan op de andere plaatsen. We werden hier voor het eerst lastig gevallen door ‘hawkers’ (leurders).

 

Dag 12    Uis             300km                                         BRANDBERG REST CAMP

Vandaag verder noord langs de kust, langs skeleton coast. Een guur weertje, normaal voor hier.IMG_3224_800x533

P1030552_800x600

IMG_3230_800x533Mama had verschillende locaties van scheepwrakken gevonden, maar we hebben er maar één echt gezien. Ofwel kwam dat door hoogtij, ofwel zijn ze al compleet verwoest.P1030505_800x600Ook door verlaten camping gereden, het stond er vol toiletkotjesIMG_3215_800x533Wlotzkasbaken is een dorpje met kleurrijke weekendhuisjes. Met vlaggetjes als de mensen thuis zijn. Nu erg verlaten, slechts 2 vlaggen gezien.IMG_3247_800x533In Henties Bay is een golfterrein.

Het hoogtepunt van de dag : cape Cross waar Portugezen een kruis hadden geplant. Maar het echte interessante daar was de kolonie zeehonden. We konden tot vlakbij, wat een lawaai en wat een stank.

Onderweg stonden kraampjes met mineralen te koop en een potje om geld in te steken.IMG_3344_800x533

Daarna gepicknickt aan de zee(in de auto, want het was slecht weer)

Dan terug het binnenland in, waar het met de minuut warmer werd. In de lodge hebben we wat gerust aan het zwembad(Ilse heeft gezwommen). Het stadje(dorp) is op sterven na dood, sinds de mijn gesloten is : een supermarkt (beperkt aanbod) en 2 benzinestations, gesloten guesthouses.

De discussie van de dag : moet de auto naar de carwash??IMG_3370_800x533

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Brandberg Rest Camp

Dag 13   Twyfelfontein    170km                          AABADI  MOUNTAIN CAMP

Vandaag stond er maar één activiteit op het programma, en de volgende lodge was niet zo heel ver. Dus een beetje later kunnen opstaan, maar we wilde de wandeling niet te laat starten wegens hitte.  The white lady, rotsschilderingen, op een uurtje wandelen vanaf de receptie, gids inbegrepen in inkomprijs.IMG_3429_800x533De olifanten waren ’s nachts gepasseerd en hadden wat vernield, de watertank, het hek en bomen…IMG_3420_800x533Als bijverdienste tijdens de werkuren, bood de parkeerwachter ons naar de olifanten te rijden. Na wat onderhandelen over de prijs, zijn we naar de olifanten gereden en konden we zelfs uitstappen. Een hele ervaring. Er zouden er nog zitten, nabij een lodge, die zijn we alleen gaan zoeken, maar niet gevonden.IMG_3496_800x533Dan verder noord. het is hier is meer bevolkt en toeristen kraampjes langs de weg.

IMG_3601_800x533
Aabadi Mountain Camp

We waren erg vroeg aan de lodge, een tented camp. Geen elektriciteit en water weer opwarmen met een ‘donkey’. Daar waren eigenlijk niet op voorzien. Over de activiteiten die op internet werden aangeboden (bushwalk, sundowner,…) hadden ze hier nog nooit gehoord. Als we iets vragen reageren ze amper en kijken ze alsof ze het in Keulen horen donderden.

Het was nog te lang wachten voor het eten (zeker omdat er geen zwembad is), dus zijn we nog naar het Petrified Forest gegaan. In alle reisgidsen stond dat de zelfgemaakte onofficiële bordjes genegeerd mogen worden. De GPS stuurde ons echter in dit weggetje, dus zijn we toch binnengereden. Wouter voelde al argwaan maar de rest zag er geen graten in. Er was niemand aan de zelfgemaakte receptie. Toen we uitstapte kwam er natuurlijk iemand uit het niets om ons te ontvangen. Nadat we het vroegen gaf hij wel eerlijk toe dat hij niet de officiële was en bleef beleefd. Dan zijn we uiteindelijk toch verder op zoek gegaan naar de officiële. Deze was wel nog een heel lang stuk rijden.

Bij de officiële kregen we een gids die als ze hoorde dat wij van België haar uitleg verder deed in het Zuid-Afrikaans. We hebben versteende bomen en de nationale plant van 1000jaar oud gezien. Forest was wat overdreven, maar er lagen toch veel versteende boomstammen.IMG_3650_800x533We waren juist op tijd terug voor de sundowner te zien vanop het terras.IMG_3673_800x533Daarna diner, waar Ilse toch vegetarisch kreeg. We zijn vroeg gaan slapen want het was hier pikdonker.

Dag 14    Twyfelfontein                                          AABADI  MOUNTAIN CAMP

Het ontbijt was pas om 8u dus hebben we 10uur kunnen slapen. We werden wakker gemaakt door gestommel rond de tent. We hoorden menselijke voetstappen. Dan hadden we door dat iemand onze donkey kwam aanzetten zodat we konden douchen in openlucht.

Dan zijn we naar Twyfelfontein world gegaan. De wandeling was korter dan verwacht maar wel met gids. Ze zag vanalles in de gravures maar ze konden moeilijk gedateerd worden, tussen 2000 en 6000 jaar oud. Ze wilde bijna de wandeling beëindigen zonder langs de twyfelfontein (een klein bronnetje) te gaan. Wij wilden deze echter ook wel zien en we mochten van de gids alleen gaan.

Dan zijn we naar de organ pipes gegaan. Ondanks wat de naam doet vermoeden waren hier echter nergens organen te vinden.  De organ pipes zijn “bijzonder interessant geologisch verschijnsel van basaltstaven in een ravijn”. Helaas was het niet zo bijzonder interessant, en we hadden er veel meer van verwacht. We kregen hier ook geen gids.IMG_3828_800x533

De burnt mountain (“een berg die er echt zwartgeblakerd uitziet, zonder dat er ooit vuur aan te pas gekomen is. Een chemische reactie in de kalkgrond”) lag er vlak bij. Deze was ook niet heel bijzonder. Maar we hebben het toch maar gezien. We hebben daar dan ook ineens ons lunchpakket opgegeten.IMG_3843_800x533

Daarna het Damara Living Museum, een soort Bokrijk met echte figuranten. Wouter wilde eerst niet echt binnengaan omdat hij dat zo fake voor de toeristen vond. We werden heel vriendelijk ontvangen door ‘Nico’. Hij gaf ons een prijslijst met de verschillende programma’s die we konden doen. We waren er al snel over eens om de traditionele en de modern village te bezoeken. Het oude was wel fun en we moesten ook proberen kliktaal te spreken. Een goed opgezet toneel voor de toeristen, het zat echt goed in elkaar, met goede acteurs. Het grappigste was toen iemand uit zijn rol viel en ‘shit’ zeiIMG_3923_800x533

IMG_4057_800x533Daarna 2km te voet met Nico naar de modern village, het echte Namibische leven. Houten en golfplaten huisjes met elk hun eigen satelliet tv, elektriciteit,.. kortom alle ‘luxe’ (mensen leven hier ook in de 21ste eeuw natuurlijk). Alle mensen van het dorp werken in de toeristische sector. In de lokale shop hebben we snoepjes gekocht voor de kleuters, de rest van de kinderen zit op internaat. Vooral Wouter had veel aantrek bij de kindjes. We hebben heel het dorp gezien, zelfs de bar. Dan was het tijd om terug te gaan. We zijn veel te weten gekomen over het echte Namibische leven.IMG_4092_800x533IMG_4119_800x533IMG_4132_800x533Aan de lodge is het personeel(dat zich steendood verveelde)komen vragen of ze onze auto mochten wassen, dus mama haar probleem was opgelost. Het was de bedoeling enkel de buitenkant, binnen was het ook vuil, maar al onze rommel lag verspreid in de auto. Toen we de auto terug gingen ophalen, was de binnenkant proper en opgeruimd!!  Ook de tent die we ’s morgens verwilderd hadden achtergelaten, waren de bedden opgedekt, kleren opgevouwen enz. we hadden geen roomservice verwacht in een tent.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zoals elke avond verslag schrijven. Het doorsturen zal moeten wachten.

Dag 15    Opuwo   460km                                                     ABBA GUESTHOUSE

Vroeg opgestaan (voor de verandering), veel kilometers, veel rijden. We hebben 4 wilde giraffen gezien langs de baan. Daarna nog eens 2 en Wouter nog eens 3.IMG_4283_800x533In Palmwag veterinairy fence omdat in het noorden mond-en-klauwzeer is.IMG_4295_800x533Ook wisten ze ons te vertellen dat de grote baan afgesloten is naar Opuwo. Mama was al heel zenuwachtig voor dit stuk, en nu moesten we nog langs een kleine baan omrijden. Onderweg zijn we nog langs Sesfontein gereden, niks te zien.IMG_4339_800x533
Brood gaan kopen in een boerengat. De alternatieve baan was geen lachertje, tegen 40 per uur halen we dit nooit voor zonsondergang. Mama was totaal overspannen en kon niet genieten van het mooie landschap, ze heeft zelfs amper foto’s getrokken. De GPS wilde ons telkens een U-bocht laten maken. Gelukkig hadden we nog een kaart. Verderop werd de baan gelukkig beter en zijn we op tijd aangekomen.IMG_4426_800x533Verschillende stammen in hun typische klederdracht doen boodschappen in Opuwo.

In de guesthouse hadden we al een ontmoeting met John, die ons morgen zal gidsen. We zijn met hem een stuk in de stad gegaan. Hij heeft ons wegwijs gemaakt met supermarkten, restaurants,… Na het eten wilde hij ons terug zien om ons een paar woorden Herero te leren en de typische Himba groet. We kregen ook de hele historie van deze stammen te horen. Wel interessant maar wij waren eigenlijk heel moe.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Abba Guesthouse

Dag 16                                                                                      ABBA GUESTHOUSE

Om 7u afgesproken met John voor een tour naar een Himba-dorp en de Epupa falls. Omdat het zo vroeg was kregen we een ontbijtpakket mee. John belde echter dat zijn auto kapot was en hij binnen een half uur met een andere auto zou komen. Na een uur stond hij hier met de melding dat hij niet aan een auto kon geraken en of dat wij zelf wilden rijden. Mama had gelezen dat het een hele slechte weg was en daarom hadden we deze tour geboekt, maar we hadden geen andere keuze. Dus met anderhalf uur vertraging vertrokken. De weg viel uiteindelijk goed mee behalve construction works. John zijn tijden klopten ook niet echt. Na meer dan twee uur rijden kwamen we aan bij het Himba-dorp. Het was heel interessant. We zagen hoe ze hun haar bewerkten, kaas maakten, schoenen maakten,… Ze vonden de benen van Ilse zo mooi en wilden haar persé als Himba aankleden. Alle meisjes stonden iets van hun kleding af zodat Ilse volledig aangekleed geraakte. “Alle kleren hingen vol okra dus ik hing al snel ook helemaal vol. Ik kreeg verschillende lapjes en schorten enzo aan, wat wel zwaar was allemaal. Ik kreeg ook iets op mijn hoofd maar omdat mijn haar niet zo bewerkt was zoals de andere vrouwen stond het niet zo stevig en dat was lastig”.

Koeien zijn belangrijk voor de Himba’s, bijna alles wat ze hebben komt van een koe (kleren, schoenen, werktuigen, potten, imboedel, bedden,…). Daarom vereren ze de koe en willen ze er zelfs op lijken.

IMG_4537_800x533Toen was het tijd voor de cadeautjes. Een paar zakken maismeel, broden, olie enzovoort. Dan onze cadeautjes: schriftjes en pennen voor de kinderen die naar school gingen maar het meeste succes hadden onze ballonnen.IMG_4612_800x533

Dan verder naar de Epupa falls. Daar hebben we ons lunchpakket opgegeten aan het mooiste uitzichtpunt aan de watervallen. Dan een wandeling langs de watervallen, niet te dicht komen wegens krokodillen.IMG_4756_800x533John had eigenlijk al beloofd aan mensen dat ze mochten meerijden terug naar de stad. Dus wij konden niet anders dan ze meenemen. Het was een Amerikaans koppel en ze waren ons erg dankbaar dat ze mee mochten rijden. Onderweg zijn we nog gestopt bij Johns Camp site. Hij is hier vanalles van plan voor de toeristen, zoals een Himba dorp. Een dreamer maar wij twijfelen aan de slaagkansen. Terug gereden in het donker, niet leuk volgens Wouter.

Dag 17  Etosha National Park   240km                                  DOLOMITE CAMP

Laatste inkopen gedaan en getankt in Opuwo. Ook ineens geld afgehaald. Dan vertrokken naar Etosha National Park. Tegen de middag daar aangekomen. We hebben een lodge in het park zelf.

Een heel chique lodge op een berg waar ze je met golfkarretjes rondbrengen. Toen we beneden aankwamen was er echter niemand te zien, en we mogen hier ook nergens uit de auto stappen. Overal staat wel “Stay in your vehicle”. Dan wisten we niet goed wat doen, maar zijn uiteindelijk toch te voet naar boven gewandeld.

 

 

Dan direct het zwembad even verkend, een mooie infinitypool met heel mooi uitzicht over de omgeving. In de verte staat er af en toe een eenzame gemsbok of zebra.P1040690_800x600Aan het zwembad hebben we ook een grote wandelende tak gezien.P1040695_800x600Na de afkoeling zijn we langs 2 drinkplaatsen gereden om te zoeken naar dieren. Het loopt hier vol met zebra’s en giraffen! We zijn de tel ondertussen al kwijt. Ook steeds de verschillende soorten antilopen zien we hier vaak. We hebben voor het eerst ook een jakhals gezien. We konden niet lang blijven want we mogen niet rijden na zonsondergang hier.

Na het diner werden we normaal teruggebracht met een karretje, maar dat bleef te lang weg dus zijn we gewoon weer te voet gegaan en zijn niet opgegeten geweest!

Dag 18   Etosha National Park      235km                                TOSHARI LODGE

We werden om half 7 aan het ontbijt verwacht, het was nog donker toen. Daarna veel tijd verloren met het uitchecken en het wachten op het karretje met onze bagage. Maar dan kon onze gamedrive beginnen.

We rijden hier van drinkplaats naar drinkplaats. Je kan de dieren het best zien aan de drinkplaatsen, die om de 10 à 20 km voorkomen. Heel veel kuddes zebra’s, gemsbokken, impala’s…P1050312_800x600

P1050381_800x600“Precies de ark van Noah”vond Ilse.”Nee, die waren maar met twee” antwoordde Wouter. Er was ook een mooie observatieplaats gebouwd waar de dieren konden drinken. Waar we in ons enthousiasme de dieren hebben laten schrikken en verjaagd, alle andere bezoekers waren niet goed gezind. Je kon echt heel dicht bij de dieren komen achter glas, maar bij een plotse beweging of geluid schrokken ze en liepen ze allemaal weg.P1050023_800x600Aan de volgende waterput zijn we lang blijven staan want we zagen in de verte een kudde olifanten aankomen. Heel indrukwekkend, National Geographic in het echt! Ze kwamen aangelopen toen ze het water roken, en alle dieren moesten uit het water. Het water was nu alleen voor de olifanten. De kleintjes speelden en rolden echt in het water. We hebben heel veel foto’s en filmpjes gemaakt, er was altijd wel iets te zien.

Uiteindelijk moesten we wel verder rijden naar een volgende waterplaats waar weer heel wat dieren stonden.P1050511_800x600We hebben ons geen moment verveeld. Het is vooral kwestie van op het juiste moment aan de juiste plaats te staan, een hoop geluk dus. Zo ging het heel de dag door en we moesten wel het park verlaten om op tijd in de volgende lodge te geraken. Net voor het buitenrijden zijn we weer olifanten tegengekomen, met een heel klein olifantje.P1050424_800x600

P1050503_800x600Alle auto’s worden ontsmet bij het buiten rijden, en alle personen moeten over een ontsmettend matje lopen. Ze hebben schrik voor mond en klauwzeer.

We hadden hier nog een kwartier tijd om even in het zwembad te duiken.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Toshari Lodge

De lodge ontvangt hier ook grote bussen en groepen. Het is hier grootschaliger dan wat we gewoon zijn. Het diner was een buffet met veel keuze, dus we klagen niet.

Dag 19 Etosha National Park  200km    NGUMA PRIVATE GAME RESERVE

Terug naar Etosha National Park, dat bijna even groot is als heel België !! We kunnen nog wel wat ontdekken. Ook het landschap is prachtig, soms soort Zwingebied, soms lijkt het op de Kesselse hei, maar dan veeeel groter en veeeel warmer (39°C). Door de droogte heel veel wit stof, precies een sneeuwlandschap.

Regelmatig zien we windhozen.IMG_5208_800x533Het oostelijke gedeelte van het park is ouder en heeft meer wegen. Bijna alle beesten uit de Leeuwenkoning zijn gepasseerd.IMG_5159_800x533

Maar niet elke waterput is interessant. Als het weer dezelfde dieren zijn rijden we maar door.  Bij een put wilden we verder gaan, tot de rots in de poel bewoog en bleek een neushoorn te zijn!P1010679_800x600Tijdens de picknick zijn we lastig gevallen door hongerige vogels.IMG_5224_800x533De tijd vloog weer. Onze volgende lodge lag in een privaat park, was te verwachten dat het een chique bedoening werd. Restaurant en hutjes kijken uit op drinkplaats van wilde dieren, en is ’s avonds verlicht.

IMG_5288_800x533
Onguma Private Game Reserve

We waren verplicht in de lodge te eten, geen ander restaurant in de  buurt. We hadden al gemeld dat Ilse vegetarier is, maar het was een vast menu. Gelukkig kreeg Ilse toch iets anders. Het was nouvelle cuisine, niet echt mijn ding, het dessert heb ik laten staan, te speciaal.

We hadden een Night-drive geboekt, op zoek naar nachtdieren. Niet zo heel veel gezien, een paar dagdieren wakker gemaakt, maar toch onze eerste katachtige gezien : een echte wilde kat.

 

Dag 20    Tsumeb          110km                                              HOTEL  MAKALANI

Niet zo vroeg opgestaan en tijdens het ontbijt kwamen de impala’s drinken. We zijn tot 10u op het domein gebleven en daarna hebben we in het park zelf rondgereden. Helaas geen leeuwen gezien.

Dan verder gereden via autostrade naar Lake Otjikoto, een ondergronds meer waarvan het dak is ingestort. Er zouden speciale felgekleurde vissen zitten maar die hebben we niet gevonden.P1060113b

P1060113_160x600

P1060113_160x600

P1060113_160x600IMG_5381_800x533Dan was het nog maar 20km tot ons hotel met zwembad. Het was 39 graden en we wilden echt zwemmen. Ze zijn de tegels rond het zwembad aan het vernieuwen en daarom  mochten we niet zwemmen, wat een teleurstelling!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

IMG_5588_800x533
Makalani Hotel

Uiteindelijk toch maar de hitte getrotseerd en te voet het stadje verkend. Mijnstadje met 1 winkelstraat, wat brede lanen met bomen en oude Duitse woningen.

IMG_3562_800x533

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Ze hebben ook een soort Zeeman

Ook een museum bezocht dat geen bezoekers verwacht, alle lichten moesten nog aangestoken worden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Toen ze nog een koning hadden in plaats van koningin

Dan zijn we naar de Cultural Village gegaan waar je alle verschillende woningen (in dorpjes) van de verschillende stammen van Namibië kon bekijken. We hadden echter een soort living museum verwacht waar figuranten zouden rondlopen en een gids ons zou rondleiden. Nu kregen we een plannetje en moesten we zelf wat rondkijken in de lege dorpjes. Enkele hutjes waren precies bewoond en er lag op verschillende plekken afval, wat een beetje een rare sfeer creëerde.IMG_5545_800x533Op de terugweg zijn we nog bij enkele waypoints gestopt om korte fotopauzes te nemen.  In het hotel gegeten(was goedkoop).  Morgen is de laatste dag met activiteiten(oa de Cheetah farm). In onze laatste lodge(Waterberg) is geen internet.  Zaterdag moeten we heel de dag rijden naar Windhoek, de auto inleveren en ’s avonds het vliegtuig op. Zondag voormiddag komen we aan in Frankfurt en moeten we een paar uurtjes wachten op verbinding naar Brussel, waar Michel ons zal komen afhalen.

Dag 21   Waterberg   360km                                             WATERBERG RESORT

Vandaag richting Waterberg gereden. We komen terug in de bewoonde wereld en hebben bijna altijd asfalt.

Onderweg een Cheetah-farm bezocht. Na een video-introductie rondgelopen met gids over het domein.P1060388_800x600Ze beschermen de cheetahs door de boeren te informeren. De farm leidt ook honden op die ze verkopen aan de boeren om de kudde geiten te beschermen tegen cheetahs. Het project heeft heel veel succes. De puppy’s worden grootgebracht tussen de geiten, hierdoor zien ze deze als familie waardoor ze ze beschermen.P1060412_800x600De gids zei ook dat de cheetahs gevoederd werden om 14u en vroeg of we dit wilden zien. We hebben dan geluncht in het cheetah-café, onder andere geitenkaas die ter plekke gemaakt werd.De cheetahs krijgen 2kg vlees per dag, 6 dagen per week. De farm koopt hiervoor oude ezels en paarden op van de lokale boeren, zo dragen ze ook nog bij tot de lokale economie. Om 13u begonnen de cheetahs al heen en weer voor het hek te lopen. Als ze het eten zagen werden ze helemaal wild. Ze krijgen hun vlees hier in een potje.P1060567_800x600Het waren natuurlijk geen echt wilde cheetahs, maar die kan je bijna nooit zien want die zijn heel verlegen en leven voornamelijk op farmgebieden. Deze zijn als puppy’s binnengekomen en kunnen in het wild niet meer overleven.

Dan verder gereden naar onze laatste lodge, in het Waterberg natuurpark. Hier zitten veel dieren, in onze voortuin zit een Damara Dikdik en heel veel Banded Mongooses, ook een wrattenzwijn loopt hier rond. Je moet ook oppassen voor de bavianen, want die kunnen agressief zijn. We mogen hierdoor geen ramen of deuren open laten staan en het is dus heel warm in onze kamer.

P1060729_800x600
Waterberg Resort

 

Dag 22    Windhoek     380km

Vroeg opgestaan om nog een wandeling te kunnen maken naar Waterberg plateau. Een pittige wandeling bergop met een mooi uitzicht.

Maar we waren niet alleen: toeristen, bavianen, rock dassies,… Daarna nog even in het zwembad om weer af te koelen.  Dan richting Windhoek. Onderweg nog gestopt in een Wood Craft Markt. Heel veel kraampjes en lokkers, maar weinig toeristen.IMG_6099_800x533

Wouter heeft zijn souvenirtje gekocht, een klein olifantje. Hij was er  heel blij mee. Ilse heeft ook iets gekocht en heeft afgeboden, maar toen kwamen we er nog niet met ons klein geld dus heeft ze het nog goedkoper gekocht. De vraagprijzen verschilden heel hard van shop tot shop.

In Windhoek zijn we nog naar de supermarkt gegaan om wat drank en biltong te kopen om mee te nemen naar huis. We hadden ook nog net de tijd om weer in de skybar van het Hilton iets te gaan drinken.Langs de kant van de weg onze rommel dat in de auto verspreid lag in onze valiezen gepakt.Onze auto binnengebracht en nu eten in de luchthaven en vooral wachten.

Meer foto’s op : http://nl.blurb.com/b/6857330-n-a-m-i-b-i-a

 

 

 

 

Bolivia feb 2016

Dag 1&2    Van Brussel naar Santa Cruz               La Jara Backpackers Hostel

Weinig volk op Zaventem, de soldaten buiten beschouwing gelaten. Nergens moeten aanschuiven, was dus veel te vroeg aan de gate. Gelukkig een ligstoel aan een panoramisch venster kunnen bemachtigen en wat naar de activiteiten op de tarmac kunnen kijken.

In Madrid een half uur moeten stappen naar de andere terminal.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOmdat al mijn drinken al op was, ben ik gaan rondlopen op het vliegveld(precies een shoppingcenter)om het goedkoopste drinken te vinden(heb toch genoeg tijd). Uiteindelijk was uit de automaat nog het interessantste. Mijn laatste klein geld erin, maar de cola kwam niet vrij!!! ikke vloeken. maar het automaat ging terug omhoog en probeerde nog eens. en nog eens, maar de cola bleef vastzitten. en toen kreeg ik mijn geld terug! fair hé. dan een andere nummer gekozen en nu heb ik mijn cola.

De vlucht was redelijk zwaar. Nog eten gekregen om half twee ’s nachts(of was het  half negen ’s avonds?). Als ik dan eindelijk in slaap was gevallen, maakte mijn buurvrouw mij wakker om naar de WC te gaan. Nog een ontbijt en dan landen. De politie en douane was verschrikkelijk, dat ging niks vooruit. In de hall vond ik na wat zoeken een ATM. Max af te halen bedrag is ongeveer 200€, daar komen we niet zo ver mee. Nog een hele rit met de taxi en aan de hostel werd ik vriendelijk ontvangen. En toen begon het : ik probeerde uit te leggen dat mijn dochter er al was, booking reservatienummer laten zien, naam Sanders, of Bols?? nee, echt niet ze was er niet!! en de hostel was 24/24 open?? ik proberen te bellen naar haar Peruaans nummer, maar ik kreeg een spaanse boodschap die ik niet verstond. Email geopend, niks van Ilse. Dan was het toch wel echte paniek.

Ook naar Wouter een sms : waar is Ilse?? Die wist dan gelukkig redelijk snel te antwoorden dat ze haar vlucht gemist had. Ook van Lien kreeg ik telkens sms dat Ilse pas ’s avonds zou aankomen. En toen de mail van Ilse :” Ik heb mijn vlucht gemist. Heb nieuwe vlucht geboekt en ben pas vanavond in santa cruz, sorry. Ik heb berichten gestuurd maar die zijn dan niet aangekomen?” OK, ze zitten dus niet in San Pedro gevangenis!

Ilse drukte erop dat ik de planning maar moest afwerken. Na een douche heb ik dat gedaan.

Eerst was ik naar de stad gegaan, maar alles is toe(zondag). en toen begon het te regenen en iedereen kroop in de kerk waar de mis bezig was. Na een tijdje was ik het er wel beu. de eerste beste taxi gepakt. een illegale,dat is iemand die dat als bijverdienste doet. wist de weg eigenlijk ook niet, maar ben terug in het hostel geraakt. ik wilde eigenlijk naar de dierentuin, maar met zo’n regen is dat niet te doen.. ik ga nu wat rusten, ben helemaal uit mijn bioritme en weet niet wanneer te eten.

Ilse zal pas laat aankomen, ze zijn niet snel op de luchthaven.

Om 2 uur scheen de zon weer en heb ik een taxi naar de dierentuin genomen. Daar gekomen begon het terug te regen, en dat is niet zoals in België, dat is met hele bakken. Lang onder een afdak blijven schuilen. Heb dan een paraplu gekocht en toen stopte het met regenen! De dierentuin kostte 1,5€. Veel soorten papegaaien, maar ook poema’s, jaguars… in veel te kleine kooien…

P1040412_800x600

Daarna heb ik een taxi terug genomen. Wilde eigenlijk een bus nemen, maar vond de richting niet.

Heb eventjes met Michel kunnen skypen. Daarna eten gaan kopen, vooral voor Ilse, want die zat ook zonder dollars, en euro’s kreeg ze niet gewisseld. Een ommetje genomen en belandde toen op een markt. Echt de moeite : alles te koop, maar vooral schoolgerief en versleten boeken, vuil en stinken. Geen toerist te zien. Ik kon rustig foto’s pakken, ze poseerden zelfs, zeer abnormaal voor Bolivianen. Met een tiental Spaanse woorden trek ik echt mijn plan. Heb aan de markt ook gegeten, 2,5€ : pollo economitico met 0,5l cola ( gebakken kip met frieten en spaghetti en rijst)

en nu is het wachten op Ilse

Ilse is uiteindelijk aangekomen, na 3 vluchten en is nu te moe om een verslag te schrijven.

Dag 3 Santa Cruz                                                       La Jara Backpackers Hostel

Vroeg opgestaan om bij de touroperator (www.amborotours.com )onze tour naar de Mennonieten te gaan betalen. Er zou nog een ander koppel meegaan zodat de prijs naar beneden ging. Daarna geld gaan wisselen. Mama wou eigenlijk alles ineens wisselen en dat was een probleem. Uiteindelijk op straat gewisseld. Ilse wou niet met een Boliviaans jaarloon rondlopen en dus zijn we terug naar het hostel gegaan.wat gezwommen tot we daar werden we opgehaald en na een uurtje hobbelen kwamen we aan de kolonie. Het was een beetje onwennig en zelf konden we niet veel vragen omdat we te weinig Spaans kunnen. En het oud duits dat ze spreken was ook onverstaanbaar.

P1040776_800x600We hebben een toertje met paard en kar gemaakt. Nog een rondleiding door het huis en dan gingen we naar het dorp van de kolonie. De weg was jammer genoeg onberijdbaar en de chauffeur draaide gewoon terug. Wat een teleurstelling! Geen winkel, geen kaasfabriek, geen school,… gezien.

P1040802_800x600We zijn dan naar het centrum van Santa Cruz gewandeld en daar wat rondgelopen. Kathedraal, gratis museum moderne kunst, niet veel bezienswaardigheden eigenlijk. Iets gaan drinken om te rusten en te bekomen van de tropische hitte. Nog rondgedoold op de markt en dan gaan eten, een hele menu voor 25 maar uiteindelijk maar één gang gekregen voor 25, weer in’t zak gezet!

 Dag 4     Samaipata                                                                               Casa Lynda

Naar Samaipata met een truffi, dat is een gedeelde taxi die vertrekt als hij vol zit. Na 10 minuten zat hij overvol(8man). Onderweg een paar keer gestopt om fruit en drinken te kopen. We zaten wel ongemakkelijk achterin. En luide schlagermuziek, en in het spaans en met panfluiten. Verschrikkelijk.

P1050049_800x600Er was nog een ander Chileens koppel toeristen dat ook El Fuerte wou bezoeken. We zijn een prijs overeen gekomen met de taxi voor ons vier en die zou wachten om ons terug te brengen. Op het fort hebben we ook de gids gedeeld. Indrukwekkende rots, een heilige plaats van lang voor Christus en ook van Inca’s en Spanjaarden.

P1050119_800x283

P1050115_800x600In Casa Lynda werden we vriendelijk ontvangen door Lynda, een Amerikaanse zodat we vlot konden communiceren. Dan in het stadje gaan ronddolen en zoeken naar een interessante tour naar het prehistorische varenbos. Het mocht maar een halve dag duren want we moesten nog terug naar Santa Cruz.

P1050176_800x600

P1050188_800x600

P1050192_800x600
Vlees op de markt

Omdat we geen leesboek, tablet of iets bij hadden zijn we maar vroeg gaan slapen (we hadden onze koffer in Santa Cruz achtergelaten).

Dag 5   Samaipata en terug Santa Cruz, vliegen naar Cochabamba      Jaguar House

De helechos gigantes (prehistorische varens van 15m hoog) zijn maar 12 km verder maar wel een uur rijden, de weg was er heel slecht aan toe. Een bulldozer was grote rotsblokken van de weg aan het ruimen na de zoveelste aardverschuiving.

P1050254_800x600Een mooie wandeling en een goede gids (www.samaipatatours.net).

P1050308_800x600

P1050322_800x600Daarna zijn we gaan eten en dan een truffi terug naar Santa Cruz gezocht. Voor 150Bs wilde hij ons met twee terug rijden, anders moesten we wachten op meer volk. Na 10 minuten halveerde hij zijn prijs en dat wilden we dan wel doen. Toen ging hij zelfs nog twee andere mensen oppikken, leuke babbel met twee Chileense jongens en we waren veel sneller terug. Onderweg nog wel eventjes moeten wachten aan een aardverschuiving, maar dat zijn we ondertussen al gewend.

P1050424_800x600Terug naar de hostel om onze bagage op te pikken. Maar daar was niemand aan de receptie om open te doen! Wat lastig! Nog aanbellen, wat  roepen… uiteindelijk kwam de receptionist : kleddernat, hij kwam uit het zwembad. Wat een droomjob! En we mochten nog zwemmen en douchen.

Nu is het wachten op onze vlucht naar Cochabamba.

Daar zouden we afgehaald worden door iemand van het hotel. Maar we zagen niemand met bordje met onze naam , of naam van het hotel…Stom dat we nog geen SIMkaart hebben, we kunnen zelfs niet bellen, geen telefooncel… een vriendelijke man vroeg of hij een taxi voor ons moest bellen. Uitleggen dat we op een transfer wachtten. Hij heeft dan naar het hotel gebeld, maar daar nam niemand op (het was erg laat, de receptie al gesloten). Daar stonden we dan, in een verlaten luchthaven, geen taxi’s meer…uiteindelijk kwam er toch nog een taxi aan.

In het hotel was onze reservatie niet verwacht. Dat is gek, nog nooit meegemaakt met booking.com.

Ze kon ons eventueel een bed in slaapzaal geven. Dit ging te ver! Ik vond dat ze baas maar moest bellen(ze was een studentje ofzo). Na wachten bleek dat we geboekt waren op Anne! Daarom vond ze Sanders niet. Eindelijk een bed en slapen.

Dag 6  Cochabamba                                                                            Jaguar House

Na een sober ontbijt de stad ingetrokken. Grote drukke stad, en veel bezienswaardigheden waren niet open. Ook een paar touroperators afgedaan , om een tour naar Inca site te boeken.

P1050493_800x600

P1050540_800x600Na gisteren moesten we zeker een Boliviaanse simkaart hebben. Dat kopen was geen probleem, maar die kaart moest dan nog geactiveerd worden in het hoofdkantoor, en dat heeft ons veel tijd gekost. Ook de GSM moest geregistreerd worden : dus Johan zijn GSM is nu in Bolivia op mijn naam (Anne) geregistreerd.

We hebben ook de teleferique naar het gigantisch christus beeld genomen, het tweede grootste in de wereld.

P1050591_800x600

Het gratis medisch museum was wel open.

En daarna hebben we ook het paleis van een tin baron bezocht. Hij heeft er echter nooit gewoond, want hij is gestorven aan een hartaanval voor helemaal af was. Marmer uit Italië, meubels uit Frankrijk, Spaanse invloeden…(mochten geen foto’s nemen)

Daarna een taxi naar de andere kant van de stad genomen naar de markt, de grootste van Zuid Amerika. Echt gigantisch, alles in wijken : wijk van eten, kleding, kookpotten,TV’s, …eigenlijk alles is er te koop. We zijn moeten stoppen want onze voeten waren moe.

P1050734_800x600

P1050606_800x600

P1050683_800x600
Houten stelling houdt betonvloer

Morgen vroeg op, we gaan met een Hollander naar Incallatja en een oud dorpje. Eindelijk kan ik voluit vragen stellen.

Dag 7   Incallatja                                                                                 Jaguar House

Om 8 uur stipt stond Remy er(www.elmundoverdetravel.com). We hadden die stiptheid hier niet verwacht(Remy is en blijft een Nederlander) we waren bijna klaar.

De weg naar de Inca site duurde ongeveer 3 uur, en heel de tijd heeft Remy zitten vertellen. Wat die witte vlaggetjes waren, de verschillende klederdrachten en hoedjes….

P1050860_800x600
Aardappelvelden op bijna verticale bergwand

Onderweg nog aan een schooltje gestopt om kleding af te geven.

P1050872_800x600Incallatja was wel indrukwekkend.

P1050929_800x600

P1050930_800x600
Architectonisch detail ( voor Wouter)

Ilse werd een beetje misselijk, hoogte(3000m) of honger? Na wat rusten en een banaan ging het beter.

Gegeten aan een waterval.

P1050997_800x600

De auto’s moeten door de rivier rijden, voor voetgangers is er een hangbrug.

Onderweg nog gestopt aan een verlaten huis, Remy was even enthousiast als wij voor deze ontdekking.P1060093_800x600Dan gingen we naar een oud dorpje, helemaal nog zoals in de Spaanse tijd. Als verrassing gingen we op bezoek bij een heel oud koppel. Dat was onbeschrijfelijk.P1060114_800x600Dat mensen nog zo leven! Zo gastvrij, maar ze hadden niks om aan te bieden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe vrouw spreekt alleen Quechua, jammer dat we er niks van verstonden, want ze bleef maar babbelen.

Op de terugweg ook nog Cocablaadjes mogen kauwen, de nationale sport hier. Niet lekker, heb het uitgespuwd. Maar naar het schijnt moet je er veel meer kauwen en in je kaak steken, tot er zo een knobbel op staat en dan wordt het lekker??

Dag 8    Van Cochabamba naar Sucre                   Casa de Huespedes Condor

De taxi was op tijd, dus waren we ruim op tijd op de luchthaven. Langer moeten wachten dan de vlucht duur (half uur). In de hostel in Sucre mochten we al direct op de kamer. Het was nog maar 11uur ’s morgens. Goed voor Ilse, die heeft nog een paar uurtjes geslapen. Onverwachts nog twee skype oproepen gehad.

P1060488_800x600
Hostal Casa de huespedes Condor

P1060490_800x600
Architectonisch detail ( voor Wouter)

Dan zijn we in Condor Café vegetarisch gaan eten. Daar begon ook onze citytour (www.condortrekkers.org).Leuk, was beetje alternatief, sapje gaan drinken op de markt en met het openbaar vervoer naar de mirador.P1060233_800x600

P1060316_800x229We waren de enige klanten en de gids was ook al in Europa geweest en kon dus vergelijken. Hij was ook erg in de Belgische bieren geïnteresseerd, kende er ook wel veel.P1060306_800x172Bij dezelfde touroperator wilden we een tweedaagse trekking reserveren, maar ik twijfelde : zou het te zwaar zijn? 17 km in de bergen, op en neer en dat op 3000m hoogte? En de tour vertrekt pas bij 3 personen, we staan dus op de wachtlijst.

Daarna zijn we wat eten gaan kopen, morgen is alles toe wegens referendum.

Dan kreeg ik (Anne) toch ook wel een klop, geen hoofdpijn, maar verschrikkelijk moe en dat drankje lag op mijn maag.

Op internet nog wat zitten zoeken voor tours en vroeg gaan slapen.

Dag 9  Sucre                                                               Casa de Huespedes Condor

Lekker uitgeslapen. Samen aan ontbijttafel met 2 Franse koppels.

Dan zijn we de stad ingetrokken, onder andere voor uitstappen morgen en overmorgen te zoeken. Maar alles was echt dicht. En geen auto’s , taxi’s, bussen… precies autoloze zondagen. Fietsen kinderen op straat, sjotten…

We wilden naar de begraafplaats, maar zelfs dat was gesloten. Via een omweg terug naar het hostel.

P1060489_800x600

Op de binnenplaats wat genieten van het zonnetje en ook op internet zoeken voor uitstappen.

We kregen antwoord van ene: die tour kan niet doorgaan wegens baan onberijdbaar. Niks gaat hier vlot.

We hebben wel besloten van hier (Sucre) een dag minder te blijven en in Tupiza een dag langer. Op Booking.com alles aangepast, dat was geen probleem.

Daarna nog maar wat in de stad rondgelopen.

P1060434_800x600
Een winkeltje, met doorgeefluik

P1060461_800x600

Draaimolen voor gehanicapte kinderen. Dat kennen ze bij ons nog niet!

P1060476_800x600
Detail voor elektriciens
P1060482_800x600
Volkswagen Brasilien

Stoelen voor oa architecten.

P1060557_800x600
En na de verkiezing mochten de soldaten terug naar huis

Dag 10   Sucre                                                            Casa de Huespedes Condor

Deze morgen toch nog antwoord gekregen van Nederlandse touroperator (www.boliviaspecialist.com) dat we konden fietsen.

We hadden een tour gevonden buiten stad, vooral bergaf. Omdat we al veel in de stad gezien hadden, werd de tour wat aan gepast. Zo zijn we toch nog naar de begraafplaats kunnen gaan.

Wegens plaatsgebrek wordt er in verdiepingen begraven.

Daarna trokken we naar een eclectisch kasteel, zogezegd met een toren zoals Big Ben, maar die herkenden we er toch niet in.

P1060628_800x600

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook hier worden oude spoorwegen omgebouwd tot fietspaden.OLYMPUS DIGITAL CAMERAAlleen was het bergop en dat viel erg tegen. We hebben in het park geluncht en daarna nog bergop, in de stad tussen de stinkende auto’s. Keimoe waren we, en hadden meer bergop dan bergaf! Achteraf gaan reclameren bij de touroperator : de tour die wij zogezegd geboekt hadden, bestond niet meer, de website is verouderd! We zijn in de hostel wat gaan rusten.

Daarna terug de stad in om de musea te bezoeken.

Ze hebben hier een oplossing voor ADHD-ers! Steek ze in een zebrapak en laat ze de mensen helpen oversteken. Ik heb dat gefilmd, want dat kan je niet uitleggen.

In het huis van een kunstverzamelaar.

P1060701_800x600
Op het dak van een kerk
P1060729_800x263
Het binnenplein van de oudste univ van Zuid Amerika
P1060740_800x600
Chaotisch

Na sluitingstijd van de musea zijn we nog een sapje gaan drinken op de markt.P1060788_800x600

P1060743b

Dag 11  Maragua crater Sucre                                 Casa de Huespedes Condor

Vandaag een tour gedaan(www.boliviaspecialist.com), die hetzelfde ziet als de tweedaagse trektocht, maar minder wandelen en stukken met de auto. Dat is lichamelijk interessanter.

P1060853_800x600Na een dik uur over hobbelige baan werden we afgezet aan een Inca trail, op 3600 m hoogte. De trail ging naar beneden tot 2800m hoogte en het was een aangename wandeling met mooie uitzichten.

Op het einde stond de auto te wachten en reden we door naar de Maragua krater via een nog hobbeligere weg .

P1060976_800x600Dit is echter geen echte krater, heeft alleen maar die vorm. De gids heeft uitgelegd hoe het ontstaan is.P1060931_b800x600

P1060955_800x195Na de lunchpauze zijn we langs een waterval gelopen(bedoeling was daar te zwemmen, maar er was bijna geen water).P1070165_800x600Daarna bergop voor panoramisch uitzicht over de krater. We hebben de top niet gehaald, maar halverwege was het ook al indrukwekkend.P1070142_b800x600Dan door het dorpje gelopen en een paar spijbelende kinderen kwamen aangelopen om fossielen te verkopen.

P1070235_800x600

P1070206_800x600We gingen nog een familie bezoeken die weefden, maar ze waren niet thuis. Waarschijnlijk op het land aan het werken. De gids zag onze teleurstelling, en bood aan om ons aan het museum van weverij in Sucre af te zetten.  Zo hebben we toch nog een idee hoe belangrijk dat hier is.

Heel de weg terug en de auto werd onderweg nog aangevallen door wilde honden.

Dag 12  van Sucre naar Potosi                                      Hostal La Casona Potosi

Vandaag verder gereisd. We hadden de keuze tussen trage bus of snelle truffi (is gedeelde taxi die doorrijdt als hij vol is). Langs alle kanten riepen ze “Potosi”, de stad waar wij naartoe moesten.

Je hebt nog maar half ja gezegd, of mijn koffer werd uit mijn handen genomen, en ze waren er vliegensvlug mee weg. Ikke erachter natuurlijk, betrouwde het niet. Maar het was OK, en de taxi reed onmiddellijk door want was vol. De chauffeur reed redelijk snel, maar dat is gebruikelijk hier. Onderweg werd het slecht weer, regen en in de wolken. We hebben dus niet veel van de omgeving gezien.P1070409b_800x600Het hostel hier is niet van het beste soort, gelukkig maar voor 1 nacht.P1070484_800x600

Potosi centrum ligt op 4020m hoogte, en dat is in het dal. De lucht is niet erg aangenaam, ijl maar vooral bezoedeld door uitlaatgassen. Ik weet niet wat het ergste is. Een volledige zin uitspreken is moeilijk, ook omhoog stappen, maar ik ben tot nu toe niet ziek. Het is hier ook koud.

Na het middageten hebben we de bezienswaardigheden afgelopen. Veel koloniale huizen, in verschillende kleuren en wat vervallen staat. De markt, kerken…

Om te rusten zijn we in een café pannenkoeken gaat eten, met een Cocathee en Ilse een milkshake.P1070671_800x600Ze hebben hier ook zebra’s aan de zebrapaden, alleen klopt de kop hier niet.

Daarna hadden we een promotietour, gratis van de stad. Met het openbaar vervoer bracht de gids het groepje naar een nieuwe boog, soort inkomspoort aan de rand van de stad. Vandaar hadden we een mooi uitzicht en kregen een uitleg in traag Spaans , zodat ik het meeste wel verstond.

P1070804_800x600

P1070816_800x259Potosi met de “rijke berg” vol zilver(geplunderd door de Spanjaarden) en andere mineralen.

Dag 13  Potosi

Vandaag in een werkende mijn geweest met ex-mijnwerker (bigdealtours.blogspot.be). Eerst mochten we op de markt wat cadeautjes kopen om af te geven(cocablaadjes, handschoenen enz) en dan kregen we allemaal beschermende kledij en helm en dan begon het.

P1070986_800x600

P1070999_800x600We mochten gewoon tussen de draaiende machines lopen. Wat een smurrie en ongezond.

P1070959_800x600Dan een hele toer door de mijn zelf, vermoeiend, dikwijls gebukt lopen, ladders opklimmen… we hebben zelfs dynamiet horen ontploffen, was niet echt gerust.OLYMPUS DIGITAL CAMERAVerschillende mineralen en we mochten nergens aankomen!OLYMPUS DIGITAL CAMERA

P1080010_800x600
De mensen leven hier op cocablaadjes kauwen

Ik was heel moe, voelde mij alsof ik al 24 uur op was. En we hadden zelfs geen hotel meer voor een middagdutje, want we nemen straks de nachtbus.

Daarna hebben we nog de Casa de moneda bezocht, waar ze vroeger geldstukken maakten, met gids, heel interessant. De gids wijdde ook uit over de politiek, nog interessanter.

Als laatste nog een oud klooster bezocht, weer met gids en dat bleef maar duren.

P1080134_800x600
Beeld met echt haar, dat van de meisjes kwam als ze intraden
P1080127_800x600
architectonisch detail (voor Wouter)

Daarna zijn we gaan eten en dan onze bagage gaan ophalen in het depot.

Dan de nachtbus op naar Tupiza, dat maar op 2950m hoog ligt (dus zakken we meer dan 1000m) Slapen doe je niet echt. Halverwege is er een stop. In een stom dorp, waar winkeltjes en kraampjes open waren, en hoopten dat de bus voor hun deur zou stoppen. Ik dacht een file aan de WC te vinden, maar die Bolivianen waren alleen in gefrituurde dingen geïnteresseerd (midden in de nacht). Nog een paar uur rijden en proberen te slapen en dan waren we in Tupiza. Om 3 uur ’s nachts ! Volgens mijn informatie zouden we ’s morgens vroeg aankomen. We hebben dan een taxi naar het hotel genomen en de conciërge uit zijn bed gebeld. Gelukkig kregen we een kamer, mits extra nacht, maar dat vonden we normaal . Eindelijk fatsoenlijk liggen en slapen.

Dag 14    Tupiza                                                                        Hotel  Anexo Mitru

Na een onderbroken nacht, maar goed ontbijt zijn we het stadje ingetrokken. Bezienswaardigheden zijn hier niet, het is vooral een vertrekpunt voor de Salartour. Maar de bergen hier zijn prachtig, alle kleuren en vormen.

P1080204_800x299

P1080218_800x600

Bolivian ugly houses

Het is hier opnieuw warm. Gelukkig mogen we in het zwembad van het hoofdhotel( wij zitten in de anexe, achter de hoek).

In de late namiddag zijn we nog een wandeling naar de canyon gaan maken.

P1080321b_800x600

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Douche met warm water ( voor de elektriciens)

Dag 15   Tupiza                                                                         Hotel  Anexo Mitru

Er zijn verschillende opties om de omgeving van Tupiza te verkennen. Het populairst is het paardrijden, maar dat kunnen we niet. Een andere mogelijkheid is mountainbiken, maar dat is bergop en dat doe ik niet meer! We hebben dan een tour per jeep gereserveerd (tupizatours.com)

Om half tien zagen we niemand, maar dat is normaal hier. We zagen andere mensen vertrekken. Uiteindelijk naar de touroperator laten bellen. Hoe vandaag?? ah ja, de chauffeur is onderweg. Dus waarschijnlijk bellen ze nu al vlug iemand. Na een half uur wachten , weer bellen, Ilse nu , kwaad en reclameren(dat kan ze wel goed). Jaja, de chauffeur stond aan het verkeerde hotel… na 1,5 uur stopte eindelijk een jeep voor onze deur… met daarin een koppel dat we om iets na half tien hadden zien vertrekken! Ik weet niet waar de fout zat, maar we hebben onze tour toch gekregen, en die mensen hebben een stuk dubbel gehad.

Mooie bergen met namen zoals Duivelspoort enzo.P1080502_800x600

P1080371_800x600We zaten precies tussen de cactussen van Lucky Luck.P1080492_800x600
Met de jeep door een droge rivier, stukken wandelen naar een canyon.P1080470_800x600
Lunch met warme bol met lamavlees en rijst. Ze hadden wel onthouden dat Ilse vegetariër is en kreeg aangepast eten.

L’autre couple est tres sympa, en die zullen met ons de Salartour doen.

P1080551_800x600
Inca Canyon
P1080563_800x600
Het was soms wel moeilijk klauteren

’s avonds is er een enorm onweer uitgebroken. We zaten juist in het restaurant te eten. En toen viel de stroom uit. Verder gegeten bij kaarslicht. Een enorme wolkbreuk zetten de straten blank. Zo konden we niet meer terug naar het hotel. Dan maar wachten. Uiteindelijk via een omweg( lees bergop) toch kunnen oversteken naar de straat van ons hotel. Ondertussen was er ook terug stroom.

Dag 16  Salartour

Vandaag vertrokken voor 4 daagse (Tupizatours.com). We vertrokken in karavaan, verschillende touroperators door elkaar. We hebben een vlotte Franstalige gids. Wij hadden nochtans een Engelstalige besteld. De twee talen spreken zag ze niet zitten, ze zegt dus alles in het Frans( dat Franse koppel kan niks anders) en als we het niet verstaan zal ze het in het Engels zeggen. De meeste andere toeristen zijn Franstalig.

We zitten achterin de 4×4, nogal krap, maar dat is het ergste niet : de ramen zijn roos getint, afschuwelijk. Op het einde van de dag zag ik la vie en rose.

We hebben een lange dag gehad, van links naar rechts, van boven naar onder, maar langs vele mooie plekken.P1080730_800x332

P1080866_800x600

Wilde vicuñas

P1080914_800x600
Het middageten
P1090035_800x600
Verlaten dorpje op 4700m

P1090079_800x600We zijn tot op 4855m geweest. Niemand is ziek, maar drinken regelmatig cocathee en stappen traag.

 

P1090125_800x600
Regelmatig door rivieren

De accommodatie zou basic zijn en dat is niet overdreven. In slaapzalen, maar 2 toiletten en 1 lavabo(en 1 douche, maar die werkt niet) voor heel de bende. Onze gids kookt ook, we hebben alles bij, tot grote gasflessen. Verwonderlijk wat ze allemaal op tafel tovert, we kunnen niet klagen.P1090140_800x600

Het kan hier heel koud worden, we slapen op 4150meter.

Dag 17  Salartour

Het dorpje voelt aan als Mongolië, koud , winderig en in the middle of nowhere.P1090167_800x600We zijn vroeg vertrokken met de karavaan. Al snel viel er een 4×4 in panne. Iedereen stopte om te helpen.P1090233_800x600Enkele gidsen gingen alvast met de toeristen te voet verder. Na een uurtje wandelen kwamen de 4×4’s aangereden.P1090281_800x600De lama’s hebben allemaal gekleurde floskes aan hun oren, zo kunnen ze zien van wie ze zijn.

P1090381_800x263
De woestijn
P1090452_800x600
Eén van de vulkanen

P1090503_800x600We hebben een thermaal bad kunnen nemen, 38° C!P1090572_800x600De geisers. Indrukwekkend, ge voelt het onder uw voeten broebelen.P1090717_800x600Lagunes, in alle kleuren. Ergens zijn we de 5000m overschreden.P1090736_800x600Nog een andere lagune, met roze flamingo’s.P1090823_800x600Iedereen neemt hier zijn eigen weg, overal zie je jeep sporen, kan nooit goed zijn voor de natuur.P1090831_800x600’s Avonds weer in “basic” accommodatie, zelfde scenario.

Dag 18   Salartour

Weer door prachtige landschappen gereden.P1090893_800x301

P1100036_800x600En nog lagunesP1100116_800x600De wegen zijn veel slechter dan in Namibië, je hebt hier zeker een 4×4 nodig.P1100120_800x600Een semi-actieve vulkaan.P1100214_800x600Op het einde van de dag begon de chauffeur echt te racen. We wilden in een zout hotel slapen, maar  dat kan je niet reserveren want er is geen GSM bereik. Dus wie eerst aankomt heeft kamers. Onze chauffeur kent de omgeving heel goed(doet dit al 25jaar), en nam vele kleine veldwegen, zodat we als eerste aankwamen. We hebben zelfs een privékamer!

Alles is uit zout : muren,de tafels en stoelen, zelfs  het bed(met matras erop natuurlijk)P1100251_800x600

P1100327_800x600We hebben alles bij, zelfs benzine want er is geen enkel tankstation.

Dag 19  salartour      vliegen van Uyuni naar La Paz         Hostal Copacabana

Heel vroeg moeten opstaan om de zonsopgang op de salar te zien.P1100334_800x600

P1100343_800x600De salar staat onderwater want het is regenseizoen, dus was het zoeken naar een droge plek.P1100377_800x600

Er was tijd voor gekke foto’s

P1100411_800x600

P1100428_800x600
ontbijt op de salar

P1100436_800x600Ongelofelijk mooi.P1100476_800x600

P1100482_800x600

Het zoute water is zeer slecht voor de auto’s, die reden dus traag. Je kan ook geen afstanden schatten, de rit bleef maar duren.

P1100584_800x600
Nog gekke foto’s

P1100726_800x600In Uyuni het treinenkerkhof bezocht.P1100685_800x600Dan was het tijd om afscheid te nemen.

Wij moesten in Uyuni een paar uur wachten op onze vlucht naar La Paz. Daar was eigenlijk niks te zien.P1100729_800x600

P1100758_800x600
Voor de elektriciens

P1100764_800x600Wij hebben ook een ijsje gegeten om de tijd te doden.

De vlucht naar La Paz was maar 45 minuten en we zaten in een heel andere wereld. Wat een drukte!!

We zijn vroeg gaan slapen, want we waren al op van 5 uur.

Dag 20  La Paz                                                                       Hostal Copacabana

Vandaag de walking citytour gedaan in La Paz (www.hanaqpachatravel)P1100816_800x600Enorm drukke stad. De tour was best vermoeiend, steile hellingen en redelijk warm, maar wel interessant.P1100814_800x600De nieuwe overdekte markt, is na een staking van de architecten , ontworpen door de burgemeester zelf. En het trekt op niks, precies een parkeergarage.P1100833_800x600

P1100950_800x600

Omdat de zon hier tegenwijzerszin draait, vindt de president dat de klokken ook tegenwijzerszin moeten draaien in het zuidelijk halfrond. Hij vindt niet veel navolging.P1100976_800x600Een koloniaal straatje, met zicht op de stad op de berg.P1100933_800x600Wie kan hier nog aan uit?P1110017_800x600Na het eten zijn we oa een museum gaan bezoeken in een huis met smeedwerk ontworpen door Gustaaf Eiffel.

We hebben een busje terug genomen en nog wat op één van de markten rondgelopen.

Dag 21   La Paz                                                                          Hostal Copacabana

Vandaag met gids de Cable Car tour gedaan(www.hanaqpachatravel). Omdat onder de stad 365 rivieren lopen, kunnen ze hier geen metro bouwen. De teleferiques zijn een fantastische oplossing voor het mobiliteitsprobleem hier. Momenteel zijn er nog maar 3 lijnen, maar de rest is in aanbouw. Nu ben je vb op 7 minuten boven , terwijl dat met de auto meer dan een uur kan duren (vogelvlucht in plaats van zigzag baan). Allemaal Zwitserse makelij, dus veilig.P1110151_800x600

P1110161_800x600De beste sightseeing tour die je je kan voorstellen.

Na de rode teleferique zijn we langs de witches market gelopen. Hier kan je offers brengen.P1110208_800x600

P1110213_800x600Dit is de highway, met voetgangers, kraampjes…dit is de oude manier om boven te geraken. La Paz is in de vallei ontstaan, maar zo uitgebreid naar boven, overal zie je huizen tegen de flanken. We moesten een minibusje nemen om naar de volgende teleferique te gaan. In de toekomst zullen ze allemaal met elkaar verbonden zijn.P1110222_800x600

P1110246_800x600Hoe zuidelijker hoe nieuwer en duurder.P1110288_800x600Deze bruggen zijn ook nieuw.P1110336_800x600In de gated communities hebben ze wel geen privacy meer met de teleferique over hun tuin

Na de middag zijn we souvenirs gaan shoppen.

Dag 22   Tiwanaku                                                                   Hostal Copacabana

Vandaag met een tour naar Tiwanaku (www.kanootours.com), ongeveer 2 uur rijden met het busje.

Deze stam leefde van ong 1500 voor Christus, tot de Inca periode. Ongelofelijk wat die al wisten en konden.

De site op zich is serieus verwoest. De Spanjaarden hebben de beelden verminkt door neus en andere gemakkelijke stukken eraf te kappen.  De stenen hebben ze gebruikt om een kerk te bouwen.P1110436_800x600Onderweg weer mooie landschappen.P1110463_800x600Hier hebben ze dezelfde koeien als bij ons.

Terug in La Paz hebben we wat in de stad rondgedoold.P1110377_800x600Hier verkopen ze letterlijk op straat.P1110581_800x600Elke vierkante meter op de flanken wordt gebruikt.

P1110565_800x600
Vanop een soort “high-line”

Dan zijn we op een soort jaarmarkt terecht gekomen. Zoals bij ons vooral eetkraampjes, maar ook tafelvoetbal!P1110591_800x600

Dag 23  Van la Paz naar Copacabana                                        Hostal Florencia

Opgehaald aan het hostel voor busrit naar Titicacameer.Eerst lang in de file door de buitenwijken van La Paz.

P1110609b
Voor Wouter : architecten hebben hier ook witte helmen
P1110615_800x600
Ugly Bolivian houses ( voor Wouter)

De rit werd onderbroken toen we aan de ferry naar het schiereiland uit de bus en en in een klein bootje moesten oversteken.P1110645_800x600De bussen gingen op een soort vlot.P1110664_800x600

P1110668_800x600
Kinderen worden mee naar “het werk” genomen.

Copacabana is als een badstad, met  zondag veel Boliviaanse dagjestoeristen.P1110699_800x600

P1110723_800x600Wij zijn op een dakrestaurant gaan eten met mooi uitzicht.P1110705_800x600We hebben ons laten verleiden voor een boottocht naar de drijvende rieten eilanden. Ilse heeft dit al wel in Peru gezien, en hier is dat waarschijnlijk alleen voor de toeristen.P1110711_800x600Maar het was nog anders! We waren de enige “blanken “ op de boot.P1110754_800x600De drijvende eilanden zijn vlotten , bedekt met riet, en men kan er eten en drinken.P1110793_800x600

Een geliefd familie-uitstapje.

Daarna zijn we in Copacabana nog Inca ruïnes gaan bezoeken. Er waren 2 jongetjes aan het spelen( de ruïnes worden helemaal niet beschermd, er stonden zelfs koeien te grazen), die ons graag wat uitleg gaven: een mix van werkelijkheid en hun fantasie, zeer levendig voorgesteld.P1110813_800x600Daarna hebben we van de zonsondergang genoten, dat het meer helemaal rood kleurde.P1110856_800x600

Dag 24   Copacabana en terug naar La Paz                         Hostal Copacabana

Voor vandaag hebben we een tour naar Isla del sol geboekt, met gids.

Een eindeloze saaie boottocht van 2 uur. Het eiland was wel mooi, rustig zonder auto’s! De gids gaf goeie uitleg over vanalles.P1110869_800x600Al goed dat we een gids hebben bijgeboekt, anders was het maar een hoop stenen.P1110940_800x600

De bedoeling was van heel het eiland af te lopen, maar bergop op 3800m was te zwaar voor ons.P1110913_800x600De gids heeft ons dan langs een andere weg terug naar het haventje gebracht. Daar hebben we de boot eerst naar het zuiden van het eiland genomen, daar gegeten en dan terug naar Copacabana.

In Copacabana hebben we dan de avondbus terug naar La Paz genomen.

Dag 25   Death Road                                                                Hostal Copacabana

Op de laatste dag gepland(voor als er iets gebeurd, toch niks van de reis te moeten missen): the death road af fietsen (www.barracudabiking.com).

Dat is de oude weg naar Coroico, op sommige plaatsen erg smal, met diepe afgrond ernaast, met de nodige fatale gevolgen. Sinds 2006 is er een nieuwe baan en wordt de oude toeristisch uitgebuit als fietsroute.OLYMPUS DIGITAL CAMERAIedereen het busje in en na een uurtje rijden werden we gelost.P1120048_800x600Fietsen werden verdeeld, beschermmateriaal, water en snacks. De nodige duidelijke instructies en de tocht kon beginnen.

Eerst 20km op de nieuw baan, asfalt, om de mountainbike gewoon te raken. Dat ging bergaf, tegen zo’n 50km/u. Bijna geen verkeer tegengekomen.

Omdat het dan 8km bergop gaat, werden alle fietsen terug op het busje gezet, en wij erin.OLYMPUS DIGITAL CAMERADan het echte werk. Opnieuw instructies.OLYMPUS DIGITAL CAMERASpijtig genoeg is het regenseizoen.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOf misschien al goed, je kon de diepe afgrond niet zien, maar al de kruizen onderweg …

Het is de enige weg in Zuid Amerika waar je links moet rijden. Reden: links is de afgrond en kan de chauffeur zien of de wielen van de auto nog op de weg staan!P1120116_800x600Alles ging heel snel, de jeugd(er was enkel jeugd buiten mij) gaat graag snel, ikzelf had het liever op mijn gemak gedaan en genoten van het landschap.

Door watervallen en rivieren.OLYMPUS DIGITAL CAMERARegelmatig platte banden, maar er was een volgwagen van voor en vanachter. Ook een paar valpartijen (ikke niet!)

Er werd dikwijls gestopt, om foto’s en video’s te nemen en te wachten op de achterblijvers. Het leukst voor mij was als de groep uiteen viel en ik alleen door de wolken fietste en enkel het geluid van de banden op de gravel.Op een paar uur waren we 3600 meter gezakt, van koud en regen naar de tropische jungle!  Daar kregen we lunch en wat tijd om te relaxen ( in zwembad, maar iedereen vond het water te vuil)P1120114_800x600Ondertussen werden de fietsen gekuist voor de volgende groep.

Dan volgde een lange busrit terug naar La Paz, langs de nieuwe (veilige) baan.P1120157_800x600

Dag 26  La Paz   Santa Cruz  Madrid  Brussel

Einde van de vakantie en terug naar huis.

Vroeg moeten opstaan en  om 5u30 stond de taxi er, mooi op tijd. Door de nog lege stad waren we vlug aan de luchthaven.

Onze bagage kon rechtstreeks naar Brussel, daar moesten we niet meer naar kijken, gemakkelijk.  Dan wachten aan gate 8B. Tegen 8u was daar nog geen beweging en wij moesten om 8u opstijgen! Ik begon wat rond te lopen en zag dan dat de mensen binnen gingen langs gate 8. Ilse gaan halen aan de andere gate, en toen we terug waren was gate 8 voor Santa Cruz gesloten!!!  Paniek!! Er was nog een groepje mensen in dezelfde situatie en ene die Spaans sprak is gaan informeren : oh daar weet ik niks van , ik ben van een andere maatschappij enz…dan hadden we nieuws: het vliegtuig is nog niet vertrokken. Allee dat was al goed nieuws. Na weer wachten konden we eindelijk inchecken. Langs gate 8(alle vluchten vertrekken langs gate 8) en dan helemaal over de tarmac naar ons vliegtuig. En hopen dat je op het juiste zit, want er stonden verschillende vliegtuigen open!

Eerste vlucht was kort, tot Santa Cruz. En we kregen geen drinken of ontbijt.

In Santa Cruz zijn we met ons laatste beetje geld iets gaan zoeken om te eten. Ilse een veggie broodje en ik een cakeje. Ze hadden geen sla voor het broodje en vroegen of er dan kaas op mocht. Bij het afrekenen was het ineens duurder wegens de kaas, en dat geld hadden we niet! Ilse reclameren, dat er al geen sla was en dat die kaas dan in de plaats was. Ok, dat was gelukt. We hadden nog een paar bolivianos te kort met dat cakeje, maar we hebben het toch gekregen.

Daarna handbagage check. Alles moest eruit, elk zakje werd gecontroleerd.

Dan politie, paspoort controle, fotocopie, fotootje, allerlei vragen in het Spaans, konden geen Engels…maar ik mocht doorgaan en Ilse ook (die had ergens anders controle)

Maar dan was het nog niet gedaan : nu Narcotic Controle : nog eens handbagage check, weer alles eruit, dat mens rook aan alles( gezellige job). Ook daar weer vragen in het Spaans die ik niet verstond. Omdat ik niet antwoordde moest ik mee naar een kamertje…. daar lagen allerlei mysterieuze instrumenten….ze vroeg toen of ik begreep dat het narcotic controle was. Ja dat had ik al wel door. En of ik narcotics bij had. Neen. Na het fouilleren  mocht ik verder. Ilse moest door de body-scan.

Dan waren we eindelijk aan de gate voor de vlucht naar Madrid. Daar duurde het weer een eeuwigheid. Reden : nog een controle door de drugshonden!

De rest is allemaal vlot verlopen. We vroegen ons wel af of onze bagage in La Paz op het vliegtuig was geraakt. Blijkbaar wel, in Brussel lag die op de band.

Binnenkort fotoboek op http://nl.blurb.com/user/sanderan